\"Pólitískar hliðar búvörusamninganna eru um margt áhugaverðar. Ein þeirra lokar Sjálfstæðisflokkinn af sem haftaflokk í landbúnaðarmálum í tíu ár. Það er aftur á móti ekki breyting fyrir Framsókn því stefna hennar er að vera þar.\"
Með þessum orðum hefst nýjasti pistill Þorsteins Pálssonar, fyrrverandi formanns Sjálfstæðisflokksins á hringbraut.is en þar fjallar hann um þann grikk sem nýir búvörusamningar geri Sjálfstæðisflokknum; hann loki flokkinn inni í höftum í áratug, aðrir flokkar eigi að sjá sér leik á borði.
Þorsteinn segir flest benda til að ráðherrar landbúnaðar og fjármála sem undirrituðu tíu ára samningana hafi farið út fyrir stjórnskipulegt umboð sitt. Dómstólar þurfi líklega að skera úr um það atriði, en altént eigi Ríkisendurskoðun að gefa hér álit sitt: \"Í raun bregst hún hlutverki sínu geri hún það ekki að eigin frumkvæði,\" skrifar Þorsteinn.
Þessi pistill hans fjallar þó öðru fremur um þá ólíku stöðu sem samningarnir setja stjórnarflokkana í, en þeir valdi augljóslega Framsókn litlum eða jafnvel engum pólitískum erfiðleikum: \"Samningarnir kollvarpa hins vegar nýsamþykktri stefnu Sjálfstæðisflokksins í öllum efnisatriðum,\" skrifar Þorsteinn og bendir á þá ályktun síðasta landsfundar Sjálfstæðisflokksins að stefna beri að því að draga úr opinberum stuðningi við landbúnað og vinna að því að hann geti starfað á markaðsforsendum. Jafnframt sé þar lýst yfir stuðningi við gagnkvæman markaðsaðgang til að bæta sóknarfæri fyrir landbúnaðinn og auka valfrelsi neytenda.
\"Þessari stefnu getur Sjálfstæðisflokkurinn ekki fylgt eftir næstu tíu árin,\" skrifar Þorstein og bætir við: \"Það eru sterkir pólitískir fjötrar í ljósi þess að núverandi kerfi hefur gengið sér til húðar. Ákall um nýja hugsun, breytingar og ríkara viðskiptafrelsi eru bæði í þágu bænda og neytenda. En því ákalli getur flokkurinn ekki svarað eins og málum er komið.\"
Hann segir þessa stöðu geta skapað öðrum flokkum ótrúlegt sóknarfæri aðeins ári fyrir kosningar. Nú sé að grípa gæsina og notfæra sér tíu ára fjarveru Sjálfstæðisflokksins frá breytingum og leggja fram ábyrga og skynsamlega útfærða áætlun um aðlögun landbúnaðarins að nýjum veruleika: \"Það hefur enginn gert enn,\" skrifar Þorsteinn - og öfundar fráleitt bændurna sjálfa ekki af nýju samningunum, því þótt þeir fái stórauknar verðtryggðar greiðslur með þeim feli þeir í sér ákvörðun um tíu ára stöðnun sem geti einangrað bændastéttina enn frekar í íslensku samfélagi.
