Hjúkrunarfræðingar þurfa að grípa tækifæri utan veggja ríkisspítalans og hætta að einblína á ríkið í þessum efnum. Þetta segir Sigríður Á. Andersen, þingmaður Sjálfstæðisflokksins í pistli í Fréttablaðinu í dag. Þar fjallar hún uppsagnir hjúkrunarfræðinga á undanförnum mánuðum og setur í samhengi við hinn almenna vinnumarkað.
„Uppsagnir hjúkrunarfræðinga vegna kjaradeilunnar eru skiljanlegar og ef undan er skilinn samtakamáttur uppsagnanna, sem kann að orka tvímælis, þá eru þær í engu frábrugðnar því sem þekkt er á hinum almenna vinnumarkaði. Fyrirtæki sæta því stöðugt að missa hæft starfsfólk vegna ágreinings um laun, og oft til samkeppnisaðila. Hví skyldi þessu vera öðruvísi farið hjá ríkinu?\"
Sigríður segir að vissulega sé ekki um auðugan garð að gresja hér á landi fyrir hjúkrunarfræðinga og að því leyti sé þeim vorkunn. Hins vegar sé ljóst að hjúkrunarfræðingar sjái ekki tækifæri utan spítalans: „Auðvitað eru tækifæri fyrir hjúkrunarfræðinga utan veggja ríkisspítala, jafnvel við hjúkrun. En þau þarf að grípa,\" segir Sigríður og heldur áfram: „En þeir eiga ekki að einblína á ríkið í þessum efnum. Fjölgun fyrirtækja í hvers kyns heilbrigðisþjónustu hefur ekki bara í för með sér tækifæri fyrir lækna heldur einnig fyrir hjúkrunarfræðinga og aðra starfsmenn heilbrigðiskerfisins. Þessum tækifærum utan ríkisrekstursins þarf hins vegar að fjölga.\"
Sigríður segir að með aukinni þátttöku heilbrigðisstarfsfólks utan ríkiskerfisins fái ríkið þá samkeppni og aðhald sem nauðsynleg er og þannig geti það staðið undir starfsemi þar sem flestir eru ánægðir; bæði sjúklingar og starfsmenn.
