Fréttakonan og rithöfundurinn Sigríður Hagalín Björnsdóttir kemur miðöldum til varnar og segir að refsingar þá hafi verið frekar vægar. Í umræðunni síðustu daga og vikur hafa margir á samfélagsmiðlum sagt að umræðan í kringum #MeToo og meint kynferðisbrot þekkta einstaklinga minni helst á miðaldir, er þá vísað til að refsingar þá hafi verið grimmar og óréttlátar. Sigríður segir í færslu á Facebook að það sé ekki réttur skilningur á miðöldum.
„Það þarf eiginlega einhver að halda uppi vörnum fyrir miðaldirnar: refsingar þá voru yfirleitt fremur vægar. Dauðarefsingar voru t.d. næstum óþekktar hér á landi. Líkamlegar refsingar og nornabrennur fylgdu í kjölfar siðbreytingarinnar á árnýöld, þegar dómsvaldið fluttist alfarið frá kirkju til ríkis,“ segir hún.
„Þetta gleymist alveg í umræðunni,“ segir stjörnublaðamaðurinn Aðalsteinn Kjartansson í athugasemd.
Bergsteinn Sigurðsson menningarsjónvarpsmaður ætlar að passa hugtakanotkunina í framtíðinni. „Ætla að passa þetta í næsta hneykslunarkasti. "Það er bara eins og við séum komin aftur á hina myrku árnýöld,“ segir hann.
Kristinn Haukur Guðnason, sagnfræðingur og blaðamaður á Fréttablaðinu, segir skilgreiningar á reiki:
„Ég er ekki viss um að margir séu með skilgreininguna á miðöldum á hreinu. Haldi kannski að þær hafi staðið fram að iðnbyltingu.“
Sigríður tekur undir það. „Lífið var vissulega enginn sykur og rjómi á miðöldum, hvorki hér né annars staðar, en það er óþarfa hugtakaruglingur í umræðunni hvað réttarkerfið áhrærir.“
Það gerir þingmaðurinn fyrrverandi Ólína Þorvarðardóttir líka: „Já, það er satt. 17. öldin var verst með sínum stórhýðingum og brennudómum -- allt var þetta skaplegra bæði á undan og eftir.“
