Sigríður hraunar yfir framsókn: skattgreiðendur þvingaðir til að styrkja dagblöð, útvarpsstöðvar og bloggsíður

„Árið 2006 rættist loks sá draumur Egils Skalla-Grímssonar að silfri yrði sáldrað yfir þingheim til að valda uppnámi og áflogum. Þá voru samþykkt lög sem gerðu stjórnmálaflokkana nær algerlega háða reiptogi um það skotsilfur skattgreiðenda sem er til skiptanna á Alþingi.“

Þetta segir Sigríður Andersen þingmaður Sjálfstæðisflokksins og fyrrverandi dómsmálaráðherra. Þar gagnrýnir hún harðlega Framsóknarflokkinn sem og Lilju Alfreðsdóttir. Það sem Sigríður vísar í er lög um fjárframlög til stjórnmálaflokka árið 2006. Fram að þeim tíma voru flokkarnir fyrst og fremst fjármagnaðir með framlögum lögaðila og einstaklinga. Þegar lögin voru samþykkt 2006 þýddi það að flokkur sem fékk einn mann kjörinn eða 2,5% atkvæða myndi fá fjárveitingu á fjárlögum. Sigríður Andersen segir að þetta hafi skapað upplausn og gefur í skin að það hafi jafnvel klofið flokka.

Þá gagnrýnir Sigríður hugmyndir Lilju Alfreðsdóttur um styrki til fjölmiðla, sem hún segir að með þessu verði þeir háðir ríkissjóði. Sigríður segir:

„Hugmyndin kemur svo sem ekki upp úr þurru. Frjálsu fjölmiðlarnir eiga við ofurefli að etja gagnvart Ríkisútvarpinu. RÚV fær nokkur þúsund milljónir á ári frá almenningi óháð því hvort menn nýta sér þjónustu þess. Ríkisfyrirtækið nýtir þessa forgjöf einnig til að draga til sín auglýsingatekjur,“ segir Sigríður og bætir við:

„Í stað þess að laga þetta óréttlæti gagnvart almenningi og einkareknu miðlunum með því að draga úr þvinguðum framlögum almennings til Ríkisútvarpsins vilja sumir stjórnmálamenn nú bæta í óréttlætið gagnvart skattgreiðendum. Það á að gera með því að skattgreiðendur verði einnig þvingaðir til að gerast styrktarmenn hjá alls kyns einkareknum miðlum, dagblöðum, útvarpsstöðvum og bloggsíðum.“

Telur Sigríður að með þessu muni fjölmiðlar ekki veita fjórða valdinu aðhald, heldur verði háðir ríkinu. Hún segir að lokum:

„Fjölmiðlar munu árlega þurfa að blanda sér í baráttuna um úthlutunarreglurnar og sækja að því búnu sameiginlega að fjárveitingavaldinu um að auka framlögin frá skattgreiðendum. Eru fjölmiðlar líklegir til að veita stjórnvöldum aðhald á sama tíma og þeir eru á slíkum fóðrum?“