Óhætt er að segja að heilsíðugrein Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, formanns Miðflokksins, sem birtist í Morgunblaðinu í dag hafi vakið misjöfn viðbrögð á annars rólegum laugardegi í júlí.
Í greininni sem ber heitið „Sumarið 2020 og nýja menningarbyltingin“ fer Sigmundur um víðan völl, lýsir efasemdum sínum um réttindabaráttu svartra í Bandaríkjunum og segir hana fela í sér endurvakningu kynþáttahyggju.
Barátta Black Lives Matter hreyfingarinnar beri að hans mati öll einkenni kínversku menningarbyltingar Mao Zedong.
Þórður Snær Júlíusson, ritstjóri Kjarnans, segir að greinin marki að menningarbyltingarpólitík hafi tekið sér fótfestu á Íslandi.
„Allir minnihlutahópar sem berjast skipulega fyrir bætti stöðu eru, samkvæmt greininni, sameiginlegur óvinur vestrænnar (og þar af leiðandi hvítrar) siðmenningar.“
White man’s burden á heilsíðu í mbl í dag. Allir minnihlutahópar sem berjast skipulega fyrir bætti stöðu eru, samkvæmt greininni, sameiginlegur óvinur vestrænnar (og þar af leiðandi hvítrar) siðmenningar. Menningarbyltingarpólitík mætt af fullum krafti til Íslands. pic.twitter.com/vQYsIorew8
— Þórður S. Júlíusson (@thordursnaer) July 25, 2020
Sjónvarpsmaðurinn Egill Helgason segir Sigmund þarna hafa skotið fram hjá markinu, ef markið var þá til staðar.
Rithöfundurinn Illugi Jökulsson segir formanninn vera kominn á fylgisveiðar.
„Hann er þrátt fyrir allt ekki svo vitlaus og fáfróður að hann átti sig ekki á Black Lives Matter snýst um nauðsynlega og löngu tímabæra baráttu gegn aldalöngum og vandlegum inngrónum kynþáttafordómum í bandarísku samfélagi - og miklu víðar.“
„Sigmundur hefur hins vegar tekið ískalda og kalkúleraða pólitíska ákvörðun um að róa á rasistamiðin í næstu kosningum, þau mið þar sem ótti við tilbúna óvini á að skila honum fylgi. Hann um það - svo flýgur hver sem hann er fiðraður, eins og þar stendur. En látum hann ekki ná árangri í þessari lágkúru sinni.“