„Á þrjóskunni hætti ég að að drekka og nota fíkniefni en ég vildi ekki vinna prógrammið þó að ég mætti á fundina. Ég var eins og hungraður maður sem kom með steik úr búðinni en gerði ekkert nema stara á hana. En á endanum beit ég, fór að gera upp fortíðina og hreinsa til í lífinu. Loksins fór ég að skilja að heimurinn skuldaði mér ekkert en ég skuldaði heiminum.“
Þetta segir Sigfús Sigurðsson, fisksali og fyrrverandi atvinnumaður í handbolta. Sigfús var lengi í landsliðinu og einn okkar besti línumaður. Hann hefur ýmsa fjöruna sopið en fagnar núna 20 árum án áfengis. Í helgarviðtali við Fréttablaðið opnar hann sig um sínar sárustu stundir og svo sigra. Sigfús segir að þegar hann var atvinnumaður á Spáni hafði hann mikið á milli handanna og áfengið var ódýrt. Hann glímdi þá þegar við mikla áfengis og fíkniefnaneyslu. Þetta var árið 1998.
„Samningnum mínum var rift í lok desember og ég sendur heim. 11. janúar var ég kominn í meðferð. Eftir meðferðina spilaði ég tvo eða þrjá leiki en svo ekkert í tvö ár. Ég var brotinn líkamlega og andlega og þurfti tíma til að vinna í að halda mér edrú. Það var ekki fyrr en ég fór í prógrammið, kom hausnum á mér í lag og fór að geta hjálpað öðrum að ég gat farið að æfa aftur.“
Árið 2013 var fjallað um það í DV að Sigfús hefði selt silfurmedalíuna sem hann fékk fyrir glæstan árangur landsliðsins í Peking. Opnaði Sigfús sig um að hann hefði átt í miklum fjárhagserfiðleikum. Þá stofnaði hann fyrirtæki sem fór á hausinn.
„Þegar maður kemur sér í svona hluti sjálfur þýðir ekki að vera grenja neitt,“ segir Sigfús um fjárhagsvandræðin. „Lífið leggur ekki meira á mig en ég þoli.“ Sigfús segir á öðrum stað:
„Vegna medalíumálsins voru fáir sem vildu ráða mig og ég fann fyrir miklum fordómum. En þá kynntist ég Fiskikónginum, Kristjáni Berg. Hann bauð mér í atvinnuviðtal og við ræddum saman í næstum þrjá klukkutíma. Ég lagði spilin á borðið og daginn eftir hóf ég störf hjá honum. Við græddum báðir á þessu því ég fékk vinnu og hann auglýsingu út á mig. Hann aðstoðaði mig mikið og ég er afar þakklátur fyrir það.“
Sigfús var í fjögur ár hjá Fiskikónginum en ákvað þá að hefja eigin rekstur. Opnaði hann Fiskbúð Fúsa í nóvember á síðasta ári. Sigfús segir hlæjandi:
„Ég mæti snemma og er flottur og hreinn á morgnana. Um hádegið er ég farinn að lykta eins og gamall sokkur“.
Sigfús kveðst nú vera hamingjusamur og mun hamingjusamari en þegar hann fór síðast í stórt viðtal árið 2013.
„Lífið hefur sett fyrir mig mörg verkefni, sum æðisleg og skemmtileg en önnur mjög erfið. Það er aðeins spurning um hvernig maður tekst á við þau. Hvað á maður að gera ef eitthvað erfitt kemur upp? Leggjast í kör og fara að grenja? Gefast upp? Ég kann það ekki og nenni því ekki. Ef ég fæ erfitt verkefni upp í hendurnar tekst ég á við það og ef ég ræð ekki við það leita ég eftir aðstoð. Blessunarlega á ég stóra og samheldna fjölskyldu og góða vini sem ég get reitt mig á og hef gert. Ég er ákaflega þakklátur fyrir þetta fólk, því án þess væri ég kominn undir græna torfu.“
Hér má lesa viðtalið í heild sinni.
