Haustið 2014 hófust verkfallsaðgerðir lækna á Íslandi. Leiðarstefið í þeirri baráttu var kunnuglegt. Grunnlaunin voru of lág, læknar voru of fáir og of margir þeirra voru á leið á eftirlaun. Þeir fóru fram á tugprósenta launahækkanir og kerfisbreytingar. Það þurfti að taka þá „fram fyrir röðina“ til að ekki færi illa. „Leiðrétta“ það launaóréttlæti sem þeir hefðu verið látnir sæta til þess að þeir flyttu ekki bara allir til Svíþjóðar. Og eftir sæti þjóð með enga sérfræðilækna. Á þessum tíma voru starfandi á Íslandi 1.101 læknar.
Bjarni Benediktsson, þáverandi og núverandi fjármálaráðherra, kom ítrekað fram og sagði að ekki væri hægt að ganga að kröfum lækna vegna áhrifa sem það myndi hafa á vinnumarkaðsmódelið á Íslandi. Sama gerðu forsvarsmenn Samtaka atvinnulífsins. Það væri ekki endalaust hægt að „leiðrétta“ kjör einstakra stétta. Það smitaði alltaf yfir á aðrar.
Nánar á
https://kjarninn.is/skodun/2018-07-20-serstoku-stettirnar-sem-mega-vera-med-mjog-ha-laun/
