Náttúrufræðistofnun Íslands gerir athugasemdir við skýrslu Hagfræðistofnunar Háskóla Íslands um þjóðhagsleg áhrif hvalveiða. Stofnunin segir gæta misskilnings í skýrslunni og nefnir dæmi um stöðu búrhvala og langreyða á válista.
Í frétt Náttúrufræðistofnunar kemur fram að búrhvalur sé metinn í „nokkurri hættu (VU)“ á heimslista IUCN. Á svæðisbundnum válista fyrir íslensk spendýr, sem unninn var í samvinnu er tegundin í flokknum „gögn vantar (DD).“ Samkvæmt umfjöllun um tegundin í skýrslunni megi því skilja að tegundin sé ekki í hættu og veiðar á henni því ákjósanlegar. Stofnunin segir að það sé ekki raunin heldur skortir gögn til að unnt sé að meta ástand stofnsins við Ísland með vissu.
„Í skýrslunni er fullyrt að auka megi útflutningstekjur Íslendinga með því að auka veiðar á hrefnu og langreyði. Samkvæmt Hafrannsóknastofnun er núverandi veiðiálag á þessum tveimur tegundum ekki talið hafa neikvæð áhrif á stofnstærð þeirra,“ segir í frétt stofnunarinnar. Gripið er niður í skýrsluna þar sem kemur fram að hámarksnýting náist þegar hvalastofnar eru veiddir niður í 60 prósent af hámarksstærð og að ef langreyðar væru 40 prósent minni, gæti verðmæti afla Íslendinga aukist um á annan tug milljarða króna á ári, og það eingöngu vegna beins afráns.
Stofnunin bendir á að í dag sé langreyðarstofninn talinn vera um 40.000 dýr og er í sögulegu hámarki samkvæmt úttektum á stofnþróun á 20. öld. Langreyður er talin í „nokkurri hættu (VU)“ á heimsválista IUCN en er „ekki í hættu (LC)“ á íslenska válistanum. Stofnunin vekur athygli á því að fækkun af þeirri stærðargráðu sem er nefnd í skýrslunni myndi breyta stöðu langreyðar á válista og tegundin yrði metin í hættuflokk við Ísland. Framangreint myndi þýða að veidd yrðu allt að 16.000 dýr.
