Segir Einar vera hjól undir vagni Dags

Björn Bjarnason, fyrrverandi ráðherra Sjálfstæðisflokksins, greinir stöðuna í stjórnmálunum í pistli sem birtist í Morgunblaðinu í dag í tilefni þess að nú styttist óðfluga í borgar- og sveitastjórnarkosningar.

Í pistli sínum sakar Björn meirihlutann í borginni um að búa til upplýsingaóreiðu fyrir kosningar. Og þá grunar hann að Einar Þorsteinsson, oddviti Framsóknarflokksins í Reykjavík, verði hjól undir vagni Dags B. Eggertssonar, borgarstjóra og oddvita Samfylkingarinnar, að kosningum loknum.

„Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn fékk eng­an kjör­inn í borg­ar­stjórn í kosn­ing­un­um 2018 og þurfti Ein­ar Þor­steins­son sjón­varps­maður því ekki að stíga yfir neinn þrösk­uld þegar hon­um bauðst nú fyrsta sætið á list­an­um í Reykja­vík. Ein­ar er óþekkt stærð í stjórn­mál­um og fell­ur því að kjör­orðinu, að kannski sé bara best að kjósa fram­sókn. Ligg­ur í loft­inu að hann verði hjól und­ir vagni Dags B. Eggerts­son­ar að kosn­ing­um lokn­um og taki þátt í mynd­un nýs meiri­hluta – gegni sama hlut­verki og borg­ar­full­trú­ar Viðreisn­ar eft­ir kosn­ing­arn­ar 2018.“

Björn segir einn þátt sjá til þess að vinstri meirihluti gangi upp í borginni. „Streng­ur­inn sem held­ur vinstri meiri­hluta í Reykja­vík enn sam­an er óvild í garð sjálf­stæðismanna.“

Þá heldur Björn því fram að umræða um Íslandsbankamálið hafi snúist um að láta Bjarna Benediktsson, formann flokksins, lýta illa út.

„Þingum­ræðurn­ar um söl­una á hlut rík­is­ins í Íslands­banka í fyrri viku voru liður í kosn­inga­bar­átt­unni, að setja Sjálf­stæðis­flokk­inn og formann hans í sem verst ljós. Mun svart­ara og verra en til­efnið er þótt auðvelt sé að ýta und­ir reiði með ásök­un­um um mis­mun­un. Má líkja gjörn­inga­veðrinu við dæmi­gerða upp­lýs­inga­óreiðu í anda þess sem fræðimenn kalla „stjórn­mál eft­ir­sann­leik­ans“ (e. post-truth politics). Starfsaðferðirn­ar eru vopn po­púl­ista sem vega að ýms­um grunnstoðum stjórn­mála­lífs í frjáls­lynd­um lýðræðis­ríkj­um.“

Björn sakar meirihlutann um popúlisma og nefnir þrjú dæmi sem hann vill meina að séu til marks um óreiðuna.

„Þrjú dæmi um upp­lýs­inga­óreiðu í Reykja­vík má nefna: (1) Borg­ar­stjóri seg­ir Miklu­braut verða í stokk árið 2026. At­hug­an­ir eru hins veg­ar að hefjast á hag­kvæmni þess að setja hana í göng. (2) Tapið á rekstri borg­ar­sjóðs nam 3,8 millj­örðum kr. í fyrra. Með virðis­breyt­ingu hjá fé­lags­bú­stöðum, eign borg­ar­inn­ar, var fjár­hags­staðan fegruð um 19 millj­arða króna. Reykja­vík­ur­borg styrk­ist bókhaldslega á lóðaskort­in­um und­ir stjórn borg­ar­yf­ir­valda. (3) Sí­end­ur­tek­in borg­ar­stjóralof­orð um lausn­ir í leik­skóla­mál­um stand­ast ekki. Að meðaltali eru börn 20 mánaða þegar þau fá pláss en ekki 12 til 18 mánaða eins og lofað var.

Upp­lýs­inga­óreiðan tek­ur á sig ýms­ar mynd­ir. Hún er alþekkt hald­reipi po­púl­ista í kosn­inga­bar­áttu.“