„Stærsta fyrirtæki landsins er íslenzka ríkið. Stjórnendur þess eru bókmenntafræðingur, dýralæknir og lögfræðingur, sem reyndar hefur mikla reynzlu, er klár á margan hátt, ef hefur reynzt mistækur í ýmsu,“ segir Ole Anton Bieltvedt í pistli sem hann birti á frettabladid.is í dag.
„Hefðu hluthafar Icelandair, Marels, Brims eða Össurrar ráðið þetta fólk til að stjórna sínum fyrirtækjum? Þetta fólk er á margan hátt gott og fínt, en það hefur ekki reynslu eða burði til að taka á svona alvarlegum og margslungnum efnahagsvanda,“ heldur hann áfram og fjallar um aðgerðapakka stjórnvalda vegna efnahagsástandsins sem hefur skapast í heimsfaraldri kórónaveirunnar.
„Auðvitað hefur það ráðgjafa og færa hjálparmenn, en, ef þeir, sem eiga að stjórna, ákvarða og ábyrgð skulu bera, skilja sjálfir illa vandann og nauðsynlegar lausnir, næst ekki fram nein góð heildarlausn.“
Ole bendir á að fyrstu tveir pakkar ríkisstjórnarinnar hljóði samtals upp á 294 milljarða króna. Á meðan hafa Þjóðverjar stutt sitt fólk og fyrirtæki með um 550 milljörðum króna, um tvöfalt hærri upphæð.
„Þrátt fyrir ofangreint, skal viðurkennt, að margt gott hefur verið gert til viðspyrnu, eins og ríkisstjórnin vill kalla sínar aðgerðir, en þetta er því miður ekki heildstæð lausn, heildarlausn, eins og vera þyrfti. Það sem vantar einkum upp á, er lausn, sem heldur ferðaþjónustunni gangandi, þar til erlendir ferðamenn geta farið að koma aftur og sú starfsemi kemst í eðlilegan gang aftur.
Hvaða gagn er að afnámi gistináttagjalds, þegar enginn gistir?“ spyr Ole. „Hvaða gagn er að markaðsátaki fyrir ferðaþjónustuna erlendis, einhvern tíma í framtíðinni? Ekki hjálpar hún nú. Og, hvaða gagn er af 5.000 króna framlagi til fullorðinna landsmanna, sem á að vera til að örva ferðamennsku Íslendinga sjálfra, í sínu eigin landi, meðan erlendum ferðamönnum er gert ómögulegt að koma!?“
„Þetta er þó eins og handónýtur brandari. Lélegt grín. Fer einhver í hringferð um landið af því að hann fær einn kvöldverð ókeypis!?“ segir hann þá.
Hann leggur þá til að í stað þess að veita Íslendingum um 5.000 krónur á mann til að eyða í ferðaþjónustuna í sumar veiti stjórnvöld alvörustyrk upp á 50.000 krónur á mann. „Með þessu færi þessi aðgerðaliður úr 1,5 milljarði í 15 milljarða, og heildin úr 294 milljörðum í 309 milljarða, en akkúrat þessi viðbót gæti gert gæfumuninn; drifið Íslendinga, í stórum stíl, um landið, en af því fengju ríki og sveitarfélög svo aftur skatta og skyldur.“
„Með þessari hækkun, værum við Íslendingar að fara með aðgerðapakkana í rúm 10% af landsframeiðlsu, en enn væri rými til framlengingar og aukningar á fyrstu aðgerðum, þar sem mat undirritaðs er, að við verðum að vera reiðubúin, að fara hikstalaust í 15% af landsframleiðslu, 450 milljarða stuðning, eftir því, sem þörf á framlenginum segir til um,“ segir hann loks.
