Sanna Magdalena Mörtudóttir, borgarfulltrúi sósíalistaflokksins, tjáði sig um stöðu einstaklingsins gagnvart borginni og snýr máli sínu meðal annars að þeirri þjónustu og umönnun sem borginni ber að veita íbúum sínum. Er þessi pistill eflaust skrifaður með dagvistun barna í huga en hann fer þó um víðari völl en svo að staldra einungis við það málefni.
Í pistlinum spyr hún meðal annars:
„Af hverju er það þannig að ef þú skuldar Reykjavíkurborg vegna skólamáltíða eða getur ekki borgað leiguna á réttum tíma hjá Félagsbústöðum eða nærð ekki að greiða Orkuveitunni að þá er innheimtufyrirtækjum sigað á þig og reikningarnir safna vöxtum? En ef að Reykjavíkurborg stendur sig ekki gagnvart þér og þinni fjölskyldu varðandi þjónustu og umönnun, þá þarftu bara að skilja að lífið sé svona?“
Með þessu gagnrýnir hún ráðaleysi meirihlutans gagnvart stöðu leikskólanna og málefni dagvistunar barna en erfitt hefur reynst að finna pláss fyrir öll 12 mánaða börn í borginni eins og lofað var í kosningum. Þar með er borgin komin í skuldastöðu gagnvart íbúum sínum.
Íbúar verði að skilja - þarf borgin ekki skilja?
Sanna segir einnig að með þessu sé borgin að gefa þau skilaboð að íbúar verði bara að sýna skilning en borgin þurfi ekki að skilja aðstöðu þeirra
„Þú þarft bara að skilja að við búum í samfélagi þar sem gert er ráð fyrir því að þú vinnir til að borga alla þessa reikninga og að ætlast er til þess að umönnunar-fyrsta skólastigið taki vel á móti barninu þínu en samt ekki, af því að plássið fyrir barnið þitt er ekki tilbúið? Þú þarft bara að skilja það að samfélagið á að mæta ólíkum þörfum barnafjölskyldna en bara stundum og að það er mjög handahófskennt hvernig er staðið að því.“
Hún víkur sér svo á víðari vettvang og setur þetta einnig í samhengi við hinn almenna borgara og stöðu hans gagnvart ríkinu.
„Þú þarft bara að skilja það að ríkið er ömurlegt og greiðir ekki nóg í NPA og þess vegna færðu ekki réttindin sem þú átt rétt á. Þú þarft bara að skilja það að þú vinnur mikilvægasta starf í heimi en samt ekki mikilvægara en við á toppnum sem tökum ákvarðanir en getum samt ekki tekið ákvarðanir fyrr en við fáum fleiri minnisblöð og glærukynningar“
Mikilvægustu störf í heimi
Pistill Sönnu endar svo á greiningu á hvaða áhrif breytingar á sveigjanlegum starfslokum munu hafa fyrir vinnandi fólk, hvað þá vinnandi konur.
„Mikilvægustu störf í heimi. Er ekki þörf á kjaraleiðréttingu þar? Störf sem eru oftast unnin af konum. Erfiðisstörf sem slíta. Konur sem eru á leiðinni að brenna út geta kannaski fagnað yfir því að núna verða sveigjanleg starfslok bráðum kynnt en það þýðir samt ekki sveigjanleiki til að hætta fyrr í erfiðri vinnu og fara fyrr á eftirlaun, heldur að þau sem hafa efni á því geti unnið lengur. Þið þurfið bara að skilja að sveigjanleiki, þýðir ekki alltaf sveigjanleiki.“
