Davíð Þór Jónsson, sóknarprestur á Austurlandi, veltir því upp á samfélagsmiðli hvernig það fari saman fyrir presta að þiggja laun frá stofnun sem þeir hafi samvisku til að þjóna en e.t.v. ráði á sama tíma sérviska þeirra för þegar kemur að hjónavígslu á samkynhneigðum.
„Ég er vígður til þjónustu í kirkju hverrar siður stangast ekki á við samvisku mína. Samvisku minnar vegna gæti ég ekki annað,“ skrifar Davíð Þór á eigin facebook-síðu.
Leikarinn góðkunni, Hjálmar Hjálmar, kveður sér hljóðs í umræðum um málið og spyr hvort samviskan sé persónuleg viska (samofin einstaklingnum) eða viska sem við eigum saman? „Er kannski sífellt verið að rugla saman sannfæringu og samvisku? Einhverju sem við trúum, erum sannfærð um og því sem við vitum, eða höfum að minnsta kosti komist að samkomulagi um að sé vitneskja?“ Spyr Hjálmar.
María G. Gunnlaugsdóttir sóknarprestur veltir í umræðunni upp hugtökunum samvisku gagnvart sérvisku. Hjálmar telur að þeir prestar sem ekki vilja staðfesta sambúð samkynheigðra geri það einmitt ekki samvisku sinnar vegna, heldur einmitt vegna eigin sérvisku.
Skrifar þá séra Davíð Þór og tekur undir þá pælingu: „Og gegn sið kirkju sem þeir þó hafa samvisku til að þiggja laun fyrir að þjóna.“
Liggur fyrir að skoðanir meðal presta eru mjög mismunandi hvort prestum skuli í lófa lagið að mismuna fólki sem leitar eftir hjónavígslu á grunni kynhneigðar.
