Samfellt kuldakast bjargar trjánum

"Við getum þakkað fyrir það núna að ekkert hlýindaskeið kom fyrr á þessu ári," segir Einar Gunnarsson skógfræðingur í samtali við hringbraut.is, en hann telur að tré og runnar komi ágætlega undan vetri og það megi þakka samfelldu kuldakasti sem haldið hafi gróðri í dvala.


Hann minnist vorsins 2003. Þá hafi hlýinda gætt á útmánuðum, en svo hafi komið nokkurra vikna kuldakast frá miðjum maí fram í aðra viku júní. Það hafi leikið gróður mjög illa á sínum tíma. Miklu farsælla sé fyrir allan gróður ef vetrarkuldinn og snjóalög haldist fram á vorið; það hleypi gróðrinum ekki of fljótt af stað og verndi yngstu plönturnar best á viðkvæmasta vaxtarskeiði þeirra.


Hann óttast þó að stórviðri vetrarins hafi leikið skógarjaðra heldur illa - og einhvers staðar muni þeir verða gulir á að líta eftir saltaustrið í vetur. Það jafni sig þó á nokkrum árum. Furan og grenið sé viðkvæmast fyrir þessum áhlaupum, en annar gróður eigi að þola þau betur. Þá megi einnig gera ráð fyrir að trjágreinar hafi brotnað eða klofnað frá stofnum í meira mæli en oft áður sakir þess ofstopaveðurs sem iðulega reið yfir landið í vetur.


Almennt geti þó áhugasamir landsmenn um líðan skóga og gróðurs þakkað fyrir það samfellda kuldakast sem ríkti á Íslandi í allan vetur og vel fram á vorið.