Hverskonar forseta þarf þjóðin á að halda? Einhvers konar framlengingu af Ólafi Ragnari Grímssyni? Mildan og menningarlegan forseta sem getur ef til vill sameinað þjóðina? Ellegar þriðju týpuna - og hver er hún eiginlega?
Þetta er helsta umræðuefni ritstjóranna í samnefndum þætti sem sýndur var á Hringbraut á þriðjudagskvöld, en þar settust þeir Ingimar Karl Helgason og Jón Agnar Ólason á rökstóla með Sigmundi Erni til að ræða hvaða mann næsti forseti lýðveldisins þarf að geyma. Þáttinn má nú sjá hér á vef stöðvarinnar.
Þeir Ingimar Karl og Jón Agnar eru vissulega sammála um að langur skuggi Ólafs Ragnars í embætti liti umræðuna um arftaka hans, en enda þótt kúrs hans í tuttugu ára forsetatíð sé jafn skýr og hann hefur verið afdráttarlaus er að þeirra mati vel hægt að breyta honum aftur til fyrri tíðar þegar forsetinn var almennt álitinn vera hæverskt sameiningartákn þjóðarinnar. Næsti forseti geti með öðrum orðum vel sett sinn svip á embættið og gert það að sínu, enda þótt Ólafur Ragnar hafi mótað það mjög að sínum merkjum. Nú sé líkast til kominn tími til að fá annars konar manneskju í embættið en reynslumikinn stjórnmálamann sem þurfi eins og dæmin sanni að baða sig reglulega í eigin ljóma; heiðarlegur fulltrúi almennings og takk fyrir, helst ekki fulltrúi yfirstéttarinnar, eigi sennilega greiðustu leiðina að Bessastöðum, hver svo sem það verður, segja ritstjórarnir að þessu sinni.
Í þættinum er einnig fjallað um misjafnlega mikið traust sem almenningur ber til forkólfa ríkisstjórnarinnar, en samkvæmt nýjum athugunum bera 40% þjóðarinnar mest traust til Bjarna Benediktssonar en 17% hennar bera mest traust til Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Skýringin á þessum mikla mun er ef til vill sú, að mati ritstjóranna, að Bjarni heldur kúrs en Sigmundur Davíð ekki, sá fyrrnefndi sýnir ró á meðan sá síðarnefndi er í hverju atinu af öðru - og Bjarni lætur dægurþrasið lítil sem engin áhrif hafa á sig á meðan Sigmundur Davíð tekur hvern slaginn af öðrum og helst þá alla, líka þá sem virðast vera fyrir fram tapaðir. Þarna er mikill munur á, meina ritstjórarnir.
Loks er rætt um meinta græðgisvæðingu í samfélaginu og athyglisverðan samtakamátt almennings gegn þeirri uppivöðslusemi.
Ritstjórarnir eru endursýndir í dag og um helgina, en sem fyrr sjáanlegir inni á vef stöðvarinnar.
