\"Nú segir forsætisráðherra að góð hagstjórn hafi skilað fullnaðar árangri. Það ætti því ekkert að standa í vegi fyrir því að sýna hvernig tryggja má allt þetta þrennt í senn: Frjáls gjaldeyrisviðskipti, samkeppnishæfa vexti og stöðugleika.\"
Þetta skrifar Þorsteinn Pálsson í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is, en tilefnið er bjartsýnistónninn í áramótaávarpi forsætisráðherra sem sagði að hér á landi væri allt á uppleið. Þorsteinn tekur undir að margt, ef ekki vel flest, horfi til betri vegar, þótt efast megi um eitt og annað, svo sem hvort landsmenn hafi efni á launahækkunum síðasta árs.
Margt hafi þó vantað í ræði ráðherrans: \"... hvers vegna var ekkert fjallað um það í áramótaboðskapnum hvenær og hvernig standa á við þetta stóra fyrirheit,\" spyr Þorsteinn og innir þar eftir peningastefnunni og afnámi gjaldeyrishafta: \"Aðeins er rúmt ár í kosningar. Það myndi styrkja málefnalegar undirstöður fyrir jákvæðri umræðu ef forsætisráðherra gæti skýrt þetta út. Nú er hálft ár síðan áætlun um afnám hafta var birt og enn veit enginn hvenær það gerist að þau hverfi í samræmi við heiti áætlunarinnar.\"
Hér skorti alveg framtíðarsýn, svo virðist sem stjórnvöld ýti hér vandanum á undan sér: \"Misrétti á fjármálamarkaði er óvíða eða jafnvel hvergi meira en hér. Annars vegar eru þeir sem eru lokaðir innan krónuhagkerfisins og hins vegar þeir sem standa utan þess. Ríkisstjórnin vill viðhalda þeirri skipan mála að fjöldinn sé bundinn við krónuhagkerfið en stærstu útflutningsfyrirtækin geti starfað utan þess. Hún hefur hins vegar lofað að eyða misréttinu sem í þessu felst,\" skrifar Þorsteinn.
Þótt sumir græði á misréttinu valdi það djúpri óánægju hjá miklu meiri fjölda. Þetta misrétti virðist því jafna út þann pólitíska ávinning sem ríkisstjórnin ætti að öllu jöfnu að hafa af uppsveiflunni. Þar sé komin neikvæði margra gagnvart stjórnarstefnunni: \"Neikvæður málflutningur vegna misréttis af því tagi þar sem almenningur og minni fyrirtæki þurfa að greiða tvöfalda vexti á við hina sem standa utan krónuhagkerfisins er þess eðlis að það gæti haft jákvæð áhrif til lengri tíma að leggja við hlustir í alvöru,\" bætir Þorsteinn við.
Hann botnar skrif sín svona: \"Þó að efni hafi ekki staðið til annars en bjartsýni við þessi áramót eins og oftast endranær þarf forsætisráðherra að svara ýmsum lykilspurningum um framtíðina vilji hann með málefnalegum rökum draga úr gagnrýni og neikvæðum málflutningi í þjóðfélagsumræðunni. Á það skorti. En það breytir ekki hinu að almennt er ástæða til bjartsýni á þessu ári. Til þess að trúin á betri framtíð megi vara þarf þó eitthvað nýtt að koma til.\"
