"Erum við Íslendingar hugsanlega með okkar “svörtu rásir” sem fjalla um það hvað það sé skelfilegt ástand í Evrópu í dag. Við höfum heyrt um 28 þjóðir sem hafa afsalað sínu fullveldi, borða óætan mat sem breytir hugarástandi fólks og framleiða “skítugt rafmagn” eins og einn snillingurinn á Alþingi orðaði það nýlega."
Þannig kemst athafnamaður Thomas Möller að orði í nújum pistli sínum á hringbraut.is og rifjar upp námsárin sín í Vestur-Berlín á árum áður þegar hann horfði stundum á þátt í autsur-þýska sjónvarpinu sem kallaður var "svarta rásin" og fjallaði um það hversu lífi vestan megin væri ömurlegt í alla staði. Thomas spyr hvort einhverjar íslenskar rásir horfi nú til Evrópu með sömu augum og Austur-Þjóðverjar gerði vestursins á sínum tíma þegar alræðið og haftabúskapurinn var lofaður heima fyrir.
Hann skrifar: "Oftast er vísað í lönd sem eru sem lengst í burtu og sem syðst í álfunni sem eru með hagkerfi sem er ólíkt okkar og hafa allt önnur viðfangsefni en við. En aldrei er talað í svörtu kanölunum okkar um þá velmegun og góða atvinnuástand sem er í löndunum nálægt okkur sem við ættum að bera okkur saman við. Þessi lönd, eins og Holland, Belgía, Írland, Bretland, Þýskaland, Svíþjóð, Finnland og Danmörk búa við stöðugleika og lága verðbólgu og lága vexti, lágt atvinnuleysi og engin gjaldeyrishöft, borga mannsæmandi lágmarkslaun, hafa frið á vinnumarkaði og gott velferðarkerfi….. einmitt það sem okkur finnst eftirsóknarvert."
Hann bendir á mikilvæg rök í umræðunni: "Fólkið sem býr þarna veit ekki hvað vísitölutenging lána er og getur eignast húsnæði án þess að þurfa að taka mikla áhættu. Venjulegt húsnæðislán (20mkr) kostar um 28 þúsund krónur á mánuði í vexti meðan íslenskt lán kostar 128 þúsund krónur. Það þarf að vinna fyrir um 140 þúsund krónum á mánuði fyrir skatta til að eiga fyrir þessum aukavöxtum. Það myndi muna um slíka kjarabót á Íslandi í dag."
Og ennfremur: "Svörtu kanalarnir á Íslandi nefna það aldrei að venjulegar fjölskyldur þurfi með reglulegu árabili að eiga hættu á að tapa öllu sínu eigin fé þegar gengi gjaldmiðilsins fellur og verðbólgan ríkur upp. Nýjustu kannanir sýna að íslenskar fjölskyldur komu hvað verst út úr hruninu 2008 í samanburði við nágrannalönd okkar."
