Ef það sést ekki, þá er það ekki til. Þetta er meðal þess sem heyra má í viðtali við Hallgerði Hauksdóttur, formann Dýraverndarsamtaka Íslands á Hringbraut. Hún talaði um dýraníð á íslenskum sveitabúum í vikunni á stöðinni. Hryllilega meðferð dýra sem bóndanum er ekki refsað fyrir nema með fésekt og líklega greiðir viðkomandi bóndahrotti sektina með almannafé.
Tillagan um að svipta slíka dýrafanta styrkjum – og þar með búi - getur enn komið inn í búvörusamningana sem eru til meðferðar Alþingis. En það þarf greinilega yfir holt og hæðir til að koma því inn. Hallgerður vísar í það sem “ekki sést”. Í bú sem við sjáum sjaldan inní. Svínabú og kjúklingabú svo dæmi séu tekin.
Mikilvægt er að alhæfa ekki um bændur yfirleitt og bændur yfirleitt vilja alls ekki vera settir í hólf með þeim sem sinna ekki dýrunum sómasamlega. Þetta er ekki bændastéttin – þetta eru dýraníðingar sem fá að meiða skepnur með stuðningi hins opinbera.
Nýlegt tilfelli þar sem bóndi dró kvígu til dauða í mars á þessu ári fékk áminningu. Hann batt kvíguna aftaní bíl sinn og dró hana þannig til dauða.
