Séra Davíð Þór Jónsson er langt frá því sáttur við tillögu sem lögð var fram á kirkjuþingi í vikunni um að prestar Þjóðkirkjunnar hætti að rukka fyrir einstök viðvið á borð við skírnir, giftingar og útfarir. „Við getum ekki verið í einhverju viðskiptasambandi við guð og það á ekki að vera í samhengi heilags skírnarsakramentis,“ hafði Fréttablaðið eftir séra Gunnlaugi Garðarssyni. Fleiri tóku undir þetta og sögðu það orka tvímælis að prestar sem væru á fullum launum væru einnig að rukka fyrir einstaka verk.
„Alltjent minnist ég þess ekki að hafa fengið annan eins Júdasarkoss frá fólki sem ég hélt að væri með mér í liði,“ segir Davíð Þór í langri grein á Facebook og er augljóst að honum er mikið niðri fyrir, má lesa úr reiði á nokkrum stöðum.
„En segjum sem svo að prestur sem vinnur 36 klst. á viku sé beðinn að skíra barn í heimahúsi á laugardagseftirmiðdegi. Hvernig á hann þá að gera það án þess að fara yfir umsaminn vinnutíma? Á hann að bæta sér upp ólaunaða yfirvinnuna með því að taka sér frí í tvo tíma á virkum degi í vikunni á eftir? Hverju á hann þá að fórna? Helgistundinni á elliheimilinu? Á hann að aflýsa tveim sálgæsluviðtölum?,“ spyr hann.
Davíð beinir orðum sínum að séra Gunnlaugi og segir:
„Það er sorglegt að lesa eins bágborinn sakramentisskilning hjá vígðum kirkjunnar þjóni eins og birtist í ummælum séra Gunnlaugs Garðarssonar um að með því að þiggja laun fyrir aukavinnu séu prestar komnir í „viðskiptasamband við Guð í samhengi heilags skírnarsakramentis,“ segir hann. „Hver sá sem kemur með barn í kirkju og ber það til skírnar í almennri guðsþjónstu fær barnið sitt skírt án þess að fyrir það sé borguð króna.“ Annað gildir þó um skírn í heimahúsi.
„En hver er svo þessi ógurlega greiðsla sem prestar eru svo gírugir að þiggja fyrir u.þ.b. tveggja klst. yfirvinnu á laugardegi? Hún er nákvæmlega 7.272 krónur. Í sjö ára starfstíð minni sem prestur hefur það aldrei borið við að fólki hafi blöskrað þessi fjárhæð,“ segir hann.
„Með því að meina prestum að þiggja laun fyrir aukavinnu á frídögum – alltjent með þeim hætti sem tillagan sem lá fyrir Kirkjuþingi gerði ráð fyrir – tel ég nánast einsýnt að sú fallega, íslenska hefð sem heimaskírnir eru myndi leggjast af.
Það væri ekki bætt þjónusta kirkjunnar við þá sem þiggja hana.
Reyndar á ég erfitt með að ímynda mér að nokkur myndi fagna því ... nema Siðmennt. Þar á bæ veigra menn sér ekki við því að senda athafnastjóra í heimahús á laugardögum til að stýra nafngiftarathöfn og þiggja fyrir það greiðslu – sem ég leyfi mér að stórefa að sé lægri en sú sem prestar taka fyrir sinn tíma.“
Þá ræðir hann brúðkaup: „Hver er hin ógurlega fjárhæð sem prestur þiggur fyrir þá hálfs dags aukavinnu sem fylgir einni hjónavígslu? Jú, hún er 13.505 kr.
Enginn sem ég hef gift hefur kvartað undan þeirri fjárhæð. Reyndar sagði einn brúðguminn eftir að ég nefndi hana: „Já? Ég hefði getað fengið fimm presta fyrir söngvarann.“
Þá kemur að útförum: „Misjafnt er hve mikil vinna prests er að baki einni útfararathöfn þegar allt er tínt til en skv. minni reynslu og þeirra sem ég hef borið bækur mínar saman við er ekki óvarlegt að áætla að það séu að jafnaði 8 – 10 vinnustundir. Við sérlega voveifleg eða ótímabær andlát, þar sem mun meiri nærveru og sálgæslu er þörf, er þetta að sjálfsögðu margfalt meira – en þar verða skilin á milli aukavinnu og hefðbundinnar vinnuskyldu auðvitað óljós.
Fyrir þessa vinnu þiggur prestur samtals 35.322 kr.“
Hann krefur kirkjuþingmenn um afsökunarbeiðni:
„Biðjið prestastéttinna eins og hún leggur sig afsökunar á þeim dylgjum og atvinnurógi sem nafngreindir kirkjuþingsmenn létu hafa eftir sér í umræddri grein í Fréttablaðinu,“ segir hann.
„Þangað til Kirkjuþing hefur gert þetta er a.m.k. ljóst að traust mitt og margra annarra presta til Kirkjuþings er verulega skaddað og virðing okkar fyrir því og starfi þess engin.“
Hér má lesa frétt Fréttablaðsins um málið.
