Ragnar Þór Ingólfsson, formaður VR, fjallar um skuggahliðar verkalýðshreyfingarinnar í pistli sem birtist á Vísi í dag. Hann segir að innan ASÍ sé að finna valdamikinn hóp sem hann kallar „skuggafólkið sem fæstir vita hverjir eru“.
„Og af hverju vitum við lítið um þennan hóp? Því þetta fólk tekur sjaldan eða aldrei slaginn á opinberum vettvangi eða lætur nokkuð í sér heyra, nema þá helst til að níða skóinn af félögum sínum eða tala niður verk þeirra og árangur.
En af hverju þetta grímulausa hatur? Munu þau aldrei fyrirgefa okkur þann glæp að riðla völdum innan hreyfingarinnar? Þrátt fyrir lýðræðislegt kjör og umboð?“ segir Ragnar, sem telur að hann gæti skrifað heila ritgerð um rætnar árásir, og þöggunaraðferðir sem hann sjálfur og aðrir sem kjósa ekki að dansa eftir línunni upplifa.
„Það er bullandi pólitík innan verkalýðshreyfingarinnar. Og hún er ógeðsleg og hefur verið ógeðsleg þau 13 ár sem ég hef starfað á vettvangi hennar.“ segir Ragnar og segir umrædda pólitík gjarnan stundaða á netinu með like-um og deilingum.
„Þeir sem stunda þessa ógeðslegu pólitík og oft á tíðum falinn rógburð og baktjaldamakk eru að mestu fólk sem fæstir vita hverjir eru, sumir eru þó vel þekktir en fara fínt með það.
Þetta er yfirleitt fólk sem leggur ekki mannorð sitt að veði á opinberum vettvangi og tekur slaginn við sérhagsmunaöflin. Nei það er meira í því að setja like, deila og taka undir níðskrif um fólk sem því er illa við eða stendur ógn af eins og Sólveigu og hennar framboði, og hennar baráttu almennt.“
Ragnar segist sjálfur hafa upplifað þessa „grímulausu heift“, en segir þó að það sem hann hafi upplifað sé „barnaleikur miðað við það sem aðrir hafa þurft að þola“.
Í pistlinum fjallar hann nefnilega um Sólveigu Önnu sem nú sækist eftir að endurheimta forystusæti Eflingar og gefur til kynna að hún hafi þurft að upplifa gríðarlega mikið af umræddri heift.
„Er það tilviljun að annar starfsmaður Bárunnar skuli sjá sér leik á borði, á þessum tímapunkti, að skrifa enn eina níðgreinina um Sólveigu, níðgrein sem skuggafólkið keppist um að deila og like-a?“ segir í pistli Ragnars.
Hann segir að marga skugga og skúmaskot sé að finna innan verkalýðshreyfingarinnar. „Þar er valdabarátta og þar er hatur. Svo mikið hatur gagnvart ákveðnum röddum og skoðunum að það gæti hæglega flokkast sem ofbeldi.“ segir Ragnar sem líkur síðan pistli sínum á þessum orðum;
„Það er ekki að ástæðulausu að stjórn og trúnaðarráð VR hefur lengi rætt þann möguleika að stíga út úr þessu eitraða umhverfi Alþýðusambandsins. Við erum með stærsta félagið og til samanburðar er VR helmingi fjölmennara en BSRB. Ég mun gera grein fyrir því síðar hvernig rödd og áherslur VR hafa verið hundsaðar innan veggja ASÍ.
Eitt er víst að titringurinn í kringum kosningarnar í Eflingu mælist á skjálftamælum margra formanna innan SGS en líklega mest á skrifstofu ASÍ.“
