Ragnar Önundarson skýtur fast á Loga Bergmann í pistli sem birtist í Morgunblaðinu í dag. Þá ber hannþungar sakir á Loga og segir hann hafa misnotað aðstöðu sína á dögunum þegar Logi gagnrýndi Ragnari í pistli í sama blaði, sjá frétt Hringbrautar hér. Logi fann að því hvernig Ragnar talaði um Áslaugu Örnu Sigurbjörnsdóttur, þingmanni og ritara Sjálfstæðisflokksins, en Ragnar hefur ítrekað gert útlit hennar að umfjöllunarefni.
„Fyrir síðustu helgina í maí sátum við Logi Bergmann, landskunnur sjónvarpsþulur og skemmtikraftur, báðir við skriftir í Morgunblaðið. Hann mun vera orðinn starfsmaður blaðsins og skrifar pistla. Mín grein birtist mánudaginn 27. maí og innihélt ábendingu um lausn ágreiningsins um orkupakkann. Hún fól í sér meðalveg sem gerir okkur kleift að vera áfram í EES, en um leið tryggja almennum kaupendum raforku á því hagstæða verði sem við höfum sjálf búið okkur í haginn með. Orð eru til alls fyrst, hugmynd getur batnað við umræðu eða vakið nýja betri.
Hans pistill birtist degi fyrr og var um mig. Fyrirsögninni var beint að mér persónulega og var klúrt fúkyrði. Lágmenningin varð augljós, en Morgunblaðið hefur reynt að forðast hana. Hann var að mínum dómi að misnota aðstöðu sína sem starfsmaður til að reyna að þagga niður í mér. Logi Bergmann er ekki tekinn mjög alvarlega og læt ég þetta því nægja um pistil hans, sem innifelur samt nokkrar marklausar aðdróttanir,“ skrifar Ragnar í Morgunblaðið.
Ragnar bætir við að sjálfur sé hann þess útlítandi að líklega ætti hann sjálfur aðeins heima í útvarpi.
„Logi vildi hjálpa vinkonum konu sinnar, þeim stjórnmálamönnum sem mest hafa um orkupakkann vélað. Ég hef gagnrýnt það að sú venja virðist komin á í Sjálfstæðisflokknum, að tilteknir hópar séu friðaðir með því að fela fulltrúum þeirra forystuhlutverk, í stað þeirrar reglu að sterkasta stjórnmálamanninum sé falin formennskan og þeim sem þykir standa honum næst að burðum varaformennskan, óháð kyni. Nú þykir sjálfsagt að með því að karl gegni formennskunni sé kona valin í sæti varaformanns. Vafasamt er að það sé jafnréttishugsjónum til stuðnings að fara svona að og undarlegt að konur skuli vilja það. Búið var til þriðja embættið, ritari, og það er ætlað ungliðunum.
Þá þykir það góð pólitík í dag að forystufólk hafi svonefnt sjónvarpsútlit. Einhverjir munu álykta að ég sé öfundsjúkur, hafandi sjálfur útlit sem hæfir fremur útsendingu í útvarpi, en íhugum málið nánar. Áður en sjónvarpið kom til sögunnar þurftu stjórnmálamenn að vera vel undirbúnir, þeir fluttu framsögu- og útvarpserindi og skrifuðu greinar í blöð. Nú skorar sá flest stig sem kemur vel út á skjánum og talar mest allra óundirbúinn í sjónvarpi. Það er einhver óhollusta fólgin í útlitsdýrkuninni, hún kyndir undir hégómaskap og beinir athyglinni frá því sem skiptir meira máli. Að forystufólk stjórnmálaflokks skuli verða henni að bráð er umhugsunarefni, ekki síst fyrir það sjálft.
Afleiðingin er sú að formaðurinn hefur ekki stuðning og aðhald öflugs varaformanns. Já-menn eru lítil stoð þegar á móti blæs. Varaformaðurinn veit að allir vita að hann hefur ekki endilega burði til að verða formaður. Gamla fyrirkomulagið var betra segi ég, þó ég sé grunaður um að sjá fortíðina í hillingum,“ skrifar Ragnar.
Ragnar telur að reynsluleysi ungra stjórnmálamanna verði þeim fjötur um fót og á þar vafalaust við Áslaugu Örnu. „Enginn getur náð árangri í pólitík nema vera í miklum tengslum við baklandið. Í mikilvægustu málum þarf hann að skynja hug og hjörtu flokksmanna og kjósenda. Embættismennirnir í ráðuneytunum hafa ekki þetta hlutverk, en ef þeir skynja tómarúm hjá ráðherra sínum fylla þeir óðar í það og styrkja valdastöðu sína um leið. Ekki fer milli mála að í orkupakkamálinu hafa stjórnmálamenn okkar orðið viðskila við kjósendur.
Þeir hafa sennilega gerst meðhjálparar embættismanna, sem komnir voru í mikil vandræði með samskipti sín við önnur EES-ríki. Ráðherrann sem fer með orkumál hafði málið lengi á sínu borði án þess að skynja vilja fólks og finna ásættanlega málamiðlun. Formaður utanríkismálanefndar Alþingis, sem fékk málið til meðferðar, náði að koma því í einn allsherjar rembihnút, en slíka hnúta hnýta einkum þeir sem ekki kunna til verka og ekki leiða hugann að því að leysa þurfi hnútinn. Reynsluleysi ungu stjórnmálamannanna er þeim fjötur um fót, þó sjálfstraustið vanti ekki,“ segir Ragnar.
Ragnar telur enn fremur að það sé nýmæli að stjórnmál snúist um útlit frambjóðandans. „Í síðustu sveitarstjórnarkosningum fékk Sjálfstæðisflokkurinn nær þriðjung atkvæða á landsvísu, sem er við neðri mörk þess fylgis sem hann hafði áratugum saman. Þetta sýnir að flokksmenn hafa enn sterkar taugar til síns gamla flokks. Fylgi flokksins í alþingiskosningum hefur verið mun minna, eða um fjórðungur og virðist enn á niðurleið, ef marka má skoðanakannanir. Flokkurinn fagnar nú 90 ára afmæli.
Ég vona að horfið verði frá því að úthluta æðstu embættum flokksins til að friða tiltekna hópa, það hefur ekki reynst vel. Ég hef áður lagt flokknum mínum og þjóð minni lið í erfiðum málum. Þingmenn og ráðherrar flokksins hafa ekki enn séð ástæðu til að þakka það og sjálfsagt mætir ábending mín mánudaginn 27. maí líka tómlæti,“ segir Ragnar og bætir við að lokum: „List hins hégómlega, pólitíkin, snýst orðið mest um ásýnd og yfirborðsmennsku. Ég þakka Loga fyrir að gefa mér tilefni til þessara skrifa.“
