Tekjur Landsvirkjunar af raforkusölu til álvera Fjarðaáls í Reyðarfirði og Norðuráls í Hvalfirði hafa dregist verulega saman á undanliðnum árum en staðið nokkurn veginn í stað hvað álverið í Straumsvík varðar.
Sölutekjur Landsvirkjunar til álveranna tók dýfu árið eftir hrun en náði sér nokkuð á strik á árunum 2010 og 2011, en hefur verið á niðurleið allar götur síðan í tilviki Fjarðaáls og Norðuráls.
Á þetta bendir Ketill Sigurjónsson á orkubloggi sínu, en hann hefur fylgst gjörla með álverði og orkusölu á undanliðnum árum: \"Raforkuverðið til bæði Norðuráls (Century Aluminum) og Fjarðaáls (Alcoa) er tengt álverði á London Metal Exchange; LME. Þess vegna olli lækkun álverðs árið 2015 því að raforkuverð þessara fyrirtækja til Landsvirkjunar lækkaði,\" skrifar hann.
\"Þarna birtist okkur sú áhætta sem hvílir á Landsvirkjun vegna lækkandi álverðs,\" minnir Ketill á og heldur áfram: \"Eðlilegra væri að sú áhætta hvíldi á sjálfum álfyrirtækjunum eingöngu, en ekki orkufyrirtækinu. Það er þessi ósanngjarna áhættuskipting sem veldur því að Century Aluminum, eigandi Norðuráls, stærir sig af því að álverið í Hvalfirði getur skilað jákvæðu fjárflæði svo til án tillits til þess hversu langt niður álverð fer. Rekstur álversins er sem sagt með ólíkindum áhættulítill fyrir Century. Og sama má reyndar segja um álver Alcoa á Reyðarfirði, þó það greiði eilítið hærra raforkuverð en Norðurál,\" skrifar Ketill.
Hann minnir á að orkuverðið til Straumsvíkur (Rio Tinto Alcan; RTA) hafi einnig verið tengt álverði allt fram á 2010. Þá hafi verið gerður nýr orkusölusamningur þar sem raforkuverðið hafi verið tengt bandarískri neysluvísitölu (CPI). Sú vísitala hafi hækkað mjög lítið á árinu 2015, en þó aðeins: \"Þess vegna hækkaði raforkuverðið til RTA eilítið milli áranna 2014 og 2015,\" skrifar Ketill enn og metur það svo að sá samningur sé mjög jákvæður fyrir afkomu Landsvirkjunar.
