Nánast daglega í aðdraganda alþingiskosninga eru landsmenn minntir á hversu skakkt er skammtað úr sameiginlegum sjóðum þeirra. Hver fréttin af annarri sýnir og sannar að fólk er ekkert endilega í fyrirrúmi í þjónustu hins opinbera við alþýðu manna. Og virðist einu gilda hvort hægrimenn eða vinstrimenn haldi um valdataumana; fólk vill gleymast, ekki síst barnafólk og sjúkir, raunar einnig gamalmenni, einmitt þeir sem líða skort og kvalir og þurfa á aðstoð að halda.
Besti mælikvarða á heilbrigði samfélaga getur ekki verið annar en sá en hvernig þau hjálpa þeim sem eru hjálpar þurfi. Það er af þeim sökum sem þroskuð og vel meinandi samfélög verja fjármunum sínum fyrst og fremst til velferðar barna, sjúkra og gamalmenna áður en byrjað er að eyða þeim í annað. Og það er einmitt sakir þess að \"annað\" er ekki jafn brýnt.
Ein ríkasta, upplýsasta og menntaðasta þjóð veraldar - eins og Íslendingar eiga að heita - hlýtur að hafi burði, þekkingu og gáfur til að skilja hér aðalatriði frá aukatriðum. Og hér er raunar aðeins verið að tala um viðurkennda mannasiði, eðlilega væntumþykju, meðfædda umönnunarhvöt - og ef það þarf eitthvað að útskýra þetta betur er ef til vill við hæfi að líta sér nær; hvaða foreldri myndu kaupa sér nýtt sófasett í stað þess að huga að veiku barni sínu sem þarf að komast undir læknishendur. Hér gildir að haga sér eins og manneskja. Og ríki og sveitarfélög eiga að vera sú manneskja.
Hér verða Íslendingar að taka sér tak, eigi þeir ekki að verða aðhlátursefni utan landsteina, en þar eiga margir erfitt með að skilja af hverju þjóð sem á jafn ríkulegar auðlindir í hafi og á landi geti ekki haldið úti leikskólum og grunnskólum og þjónustu við fötluð börn - og raunar ekki heldur rekið sjúkrahús með sómasamlegum hætti.
Pólitíkin þarf að hætta að hjálpa þeim ríku. Hún þarf að verja meginkröftum sínum í aðstoð við þá sem þurfa á hjálpinni að halda. Hún þarf að átta sig á því meginhlutverki sínu sem er þjónusta við fólk, einkum og sér í lagi það sem á undir högg að sækja.
Og þetta hefur ekkert með vinstri eða hægri að gera, félagshyggju eða frjálshyggju. Þetta snýst um mannúð, meðfædda tillitssemi.
