„Vímuefni, lögleg sem ólögleg, eru gríðarlega ólík. Þau eru misvanabindandi, misvirk og mishættuleg. Sami lagarammi getur ekki átt við þau öll. Sum mætti selja á sérstökum stöðum, sum mætti selja gegn lyfseðli, sum ættu kannski hreinlega að vera áfram ólögleg,“ segir Pawel Bartoszek, borgarfulltrúi Viðreisnar, í grein á vef Deiglunnar.
Afglæpavæðing var á dagskrá ríkisstjórnarinnar en verður ekki klárað fyrir kosningar í haust. Málið er umdeilt og fer Pawel yfir helstu umræðupunktana: „Til að gæta sanngirnis eru þó komin lög um neyslurými. Þau lög sýna raunar flækjustig afglæpavæðingar-nálgunar. Í lögunum er sveitarfélagi heimilt að gera samning við lögreglu um að hunsa hluta landslaga í húsnæði neyslurýmis og á ákveðnu svæði í kringum það.“
Pawel bendir á að notendur neyslurýmis hafa þó enga leið til að afla sér efnanna öðruvísi en að brjóta lög, enga leið til að geyma þau án þess að brjóta lög, engin matvælastofnun eða lyfjaeftirlit gætir að öryggi þeirra og ef þau lenda í vandræðum með að greiða fyrir efnin fá þau ekki hefðbundna réttarvernd á við aðra skuldara.
„En málið er samt að við sem samfélag ýmis tæki og tól til að reyna hvetja fólk til að gera minna af óhollum hlutum. Þessi eru til dæmi skattlagning, aldursmörk, reglur um sölustaði og sölutíma, reglur um styrkleika og innihald, takmarkanir og bann á auglýsingum og fleira. Þessi tæki eru tiltæk ef við tökum þá afstöðu að setja lög um það sem virðist fylgja okkar samfélagi. Þau tæki eru ekki til staðar ef við tökum þá afstöðu að líta í gegnum fingur okkar, því okkur líður aðeins betur með það,“ segir Pawel.
„Í grunninn snýst afglæpavæðing nefnilega um að gúddera eftirspurnina en fordæma áfram framboðið. Það er dæmi sem mun ekki ganga upp til lengdar. Þó að meiningin sé góð.“
