Vegna legu Spánar og óljósrar stjórnmálaþróunar í Katalóníu munu ný stjórnmálaumbrot á Spáni verða Evrópusambandinu (ESB) og Atlantshafsbandalaginu (NATO) örðug í skauti.
\"Katalónska vandamálið\" getur hæglega orðið engu minni forsíðufrétt blaða en Úkraína eða Sýrland.
Andróður Katalóníu gegn sterkri samríkisstjórn byggir á sterkri heimastjórnarhneigð og er orðinn stór-pólitískur vandi fyrir stjórnvöld í Madríd.
Katalónska hreyfingin sinnir nú meira stjórnmálum en bókmenntum og tungu.
Duglegir og hagsýnir Katalóníumenn eiga mestan hlut af þjóðaframleiðslu Spánar. Þeim finnst því réttmætt að þeir hafi meiri stjórnarráð.
Þetta er grunnur óánægjunnar - efnahagsmál.
ESB og NATO þjóðir munu því hafa glöggt auga með þróun mála á Spáni. Þær munu án efa gera allt sem í þeirra valdi stendur til að gæta hagsmuna sinna.
En hverjir eru hagsmunir þeirra á Spáni?
Fremur öllu öðru kjósa allar ESB og NATO þjóðir að Spánn sé frjálst lýðræðisrríki.
Þær vilja þó ekki upprætingu þess angistaböls sem þjáð hefur Katatalónía um svo langa tíð.
Þær vilja óbreytt ástand.
