Geðlækninum Óttari Guðmunds hugnaðist ekki partístand sjálftæðismanna í nýjum pistli sem hann birti í Fréttablaðinu á laugardag sem nefnist „Ráðherrar í baði“
Þar tekur hann fyrir ferð margra fyrirmanna sjálfstæðisflokksins í sjóböð Skúla Mogensen en hann opnaði nýverið nýjan baðstað í Hvammsvík
Óttar segir þessa hegðun óásættanlega og varpar fram þeirri spurningu hvað hafi orðið um hugtök eins og „pólitísk ábyrgð“, „samstaða með kjósendum“ og „armslengd frá atvinnulífinu“?
Ferð sjálfstæðismanna til Skúla líkir hann við heimsókn Bjarna Benediktssonar á listasýningu í Ásmundarsal en það er greinilegt að Óttar telur það ekki í boði fyrir ráðamenn landsins að svamla um í vellystingum hjá aðilum sem sett hafa heilu flugfélögin á hausinn.
Það er mögulega margt til í því sem Óttar segir en pistil hans má sjá í heild sinni hér fyrir neðan:
Í miðjum kóvíðfaraldri fór fjármálaráðherra á listasýningu í Ásmundarsal. Ströngustu sóttvarnalögum var ekki fylgt og allt samfélagið lagðist á hliðina. Rannsóknarblaðamenn sátu fyrir ráðherra og áhrifavaldar kröfðust þess að hann segði af sér. Netheimar loguðu eins og Bergþórshvoll forðum.
Á dögunum fór þessi sami ráðherra ásamt tveimur meðráðherrum í annað partí í Kjósinni. Skúli athafnamaður Mogensen var að opna sjóböð í Hvammsvík þar sem fallegt fólk getur lagst í heitt saltvatn fyrir tæpar áttaþúsund krónur. Nýjasta æðið í túrisma eru heitir pottar í fallegu umhverfi þar sem fólk getur legið með bjórglas og tekið af sér „sjálfu“.
Skúli setti flugfélagið WOW glæsilega á hausinn í ársbyrjun 2019. Félagið var umvafið skuldum eins og skrattinn skömmunum. Atvinnulífið á Suðurnesjum var slegið í rot og ríkissjóður tapaði milljörðum. Orsakir gjaldþrotsins má rekja til ýmiss konar mistaka í stjórn og rekstri þessa lággjaldaflugfélags. Þar var aðallega við Skúla að sakast sem hagaði sér alltaf eins og sjálfmiðað barn í hlutverkaleik.
Þessi saga þvældist þó ekkert fyrir Sjálfstæðisráðherrunum sem þar flatmöguðu í heitu sjávarkeri ásamt þotuliðinu og drukku eðalvín. Enginn blaðamaður spurði af hverju ábyrgðarmenn ríkissjóðs tækju þátt í slíkum fögnuði. Hvað varð um hugtök eins og „pólitísk ábyrgð“, „samstaða með kjósendum“ og „armslengd frá atvinnulífinu“? Er það virkilega hlutverk ráðherra að hjálpa gjaldþrota auðmanni að auglýsa nýtt fyrirtæki í ferðamannabransanum? Við skulum vona að böðin fari ekki sömu leið og vá-flugið sem brotlenti þrátt fyrir litagleði, snobb og flottheit. En þá verða Sjálfstæðisráðherrarnir væntanlega komnir í annað bað.