Í pistli sem Össur Skarphéðinsson ritar á Hringbraut í dag segir hann það mikinn misskilning hjá Mike Pence, varaforseta Bandaríkjanna, að Íslendingar hafni samvinnu við Kínverja. „Við höfum gert við þá ýmsa mjög merkilega samninga á þessum áratug,“ segir Össur og nefnir einn þeirra sérstaklega:
„Merkastur var samningur um fríverslun Íslands og Kína. Evrópuþjóðir stóðu þá í röðum til að gera slíka samninga – og tókst ekki. Hann mun reynast Íslendingum mjög vel til langrar framtíðar. Fleiri samninga gerðu Íslendingar líka fyrir minna en áratug sem engar Evrópuþjóðir hafa leikið eftir.“
Hann segir Bandaríkin vera vinaþjóð sem beri að virða og að það sé sjálfsagt að taka af kurteisi á móti varaforseta þeirra. „Hann má nota heimsóknina til að viðra allar sínar skoðanir – líka neikvæð viðhorf sín til Kína.“
Össur rifjar í þessu skyni upp að Kína hafi rétt Íslandi hjálparhönd þegar mest þurfti á að halda, þegar efnahagshrunið reið yfir. Það hafi Bandaríkin hins vegar ekki gert og hafnað því að veita örsmárri vinaþjóð á heljarþröm aðstoð:
„Mestu skiptir að Kínverjar réttu okkur hjálparhönd í bankahruninu á meðan Bandaríkjamenn gerðu ekkert. Þeir féllust á að gera við okkur gjaldmiðlaskiptasamninga á nákvæmlega sama tíma og Bandaríkjamenn höfnuðu að rétta okkur svo mikið sem litla fingurinn. Þvert á móti – eins og datt út úr ræfli mínum í umdeildu sjónvarpsviðtali - Bandaríkin sýndu okkur fingurinn!“
„Stóð þó ágætur sendiherra þeirra hér á landi nánast grátandi á þröskuldi Hvíta hússins yfir örlögum Íslands og tómlæti valdsmanna sinna,“ bætir hann við.
Að lokum segir Össur: „Þegar Pence varaforseti hallar sólbrúnu höfði á kodda sinn í vélinni sem flytur hann yfir hafið í nótt gæti hann stytt sér stundir við að lesa um þetta í frægum leyniskjölum sem Wikileaks birtu. Þá er hins vegar hugsanlegt að honum yrði ekki svefnsamt.“
