\"Ég er einn hinna fjölmörgu, sem eyða hátíðunum beinbrotnir. Nærri má geta hve óskaplega varlega ég hef orðið að ganga um svona á mig kominn ef ég hef neyðst til að vera á ferli utanhúss.\"
Þannig hefst hálkupistill þjóðargerseminnar Ómars Þ. Ragnarssonar í dag, en hann er eitt fjölmargra fórnarlamba hálkunnar í desember - og getur ekki annað en bölvað lélegum hálkuvörnum í borginni þar sem sand- og saltburður hefur verið af skornum skammti, svo ekki sé meira sagt.
Hann er með höndina í fatla eftir axlarbrot - og fór í endurskoðun á dögunum upp á bráðamóttöku á Slysó en þar fyrir framan var hálkan sýnu verri en áður: \" ... á bílastæðinu um 20 metra frá dyrum móttökunnar reyndist vera lúmskasta hálkan sem ég hef lent í í vetur, - ósýnileg, gagnsæ, örþunn flughálka, sem ekki var stætt á. Sennilega vegna sparnaðar í hálkuvörnum, eins og á víðast við.\"
Hann bætir við: \"Það eina jákvæða við það að láta hættulegustu hálkuna í borginni viðgangast einmitt á þessum stað, var að varla var hægt að finna skárri stað til að beinbrotna úr því að hvergi var styttra að fara undir læknishendur! Sem að vísu gagnaðist lítt einnmitt þennan dag, þegar samkvæmt fréttum fjölmiðla, var lengsta biðin á bráðamóttökunni vegna sparnaðar í rekstri spítalans!\"
Hann skilur ekki forgangsröðunina í samfélaginu: \"Mestöll hálkan, sem nú fer senn að verða mánaðar gömul, varð til á þeim sólarhring í byrjun mánaðarins, sem vegna sparnaðar var ekki sett sérstakt átak í gang í þeirri forvörn að ryðja öllum snjónum burtu strax áður en hann þjappaðist niður í umferðinni og varð að glæra svelli sem áratuga reynsla sýnir að getur þolað ótrúlega marga hlákudaga án þess að gefa neitt eftir.\"
