Ólýsanlegur sársauki og allt breyttist þegar helgi dó: tíminn læknar engin sár: „finnst ég aldrei geta haldið hátíðleg jól aftur“ – þakkar vinum og björgunarsveit

Ég veit ekki hvar ég á að byrja en við Helgi byrjuðum saman árið 2014 og áttum fimm afar dýrmæt ár saman. Helgi var einn af þessum gullmolum sem erfitt er að finna og hann hafði þessa einstöku nærveru. Helgi var besta sál sem ég hef kynnst og elskaði okkur og alla stórfjölskylduna og var svo einstaklega barngóður.

Hann tók öll börn að sér í fjölskyldunni og sagði mér oft hvað honum þótti vænt um þau. Árið 2018 var svo árið okkar Helga. Þá kom litla prinsessan okkar í heiminn, hún Ísold Vök. Helgi valdi þetta fallega nafn á hana og hann vildi hafa það afar íslenskt, því Helgi var einstaklega stoltur af uppruna sínum, bæði Íslandi og Noregi. Við litla fjölskyldan komum okkur vel fyrir í íbúðinni okkar í Grafarvoginum og allt benti til þess að framtíðin yrði björt hjá okkur saman.

Martröð í september og lífið breyttist að eilífu

 Lífið var þó fljótt að breytast. Í september 2019 gerðist mín allra versta martröð, Helgi fannst látinn. Þessa örlagaríku nótt, breyttist líf okkar til frambúðar. Á einni nóttu var lífinu kippt undan okkur, eitt augnablik og allt var breytt. Öll framtíðarplön fóru á einu bretti. Ég upplifi þetta kvöld og þessa nótt aftur og aftur og ég hlýt að vakna upp af þessum vonda draumi, en það gerist ekki. Ég fæ enn hroll við tilhugsunina, þegar ég fékk þessar fréttir.

Ég man enn orðin í nákvæmri röð þegar mér var tilkynnt þessi hryllingur og ég missti fæturna undan mér. Þetta er ólýsanleg tilfinning og sorg sem fylgir og lífið er ósanngjarnt. Þær tilfinningar sem ég hef upplifað seinustu mánuði vissi ég ekki að væru til. Ég hef ekki komist í gegnum einn dag án þess að gráta úr mér augun og það er erfitt að útskýra þegar öll lög í útvarpinu verða sorgleg á einhvern hátt. Ég veit ekki hvenær eða hvort lífið mun batna. Allir dagar eru erfiðir án Helga því hann var kletturinn okkar sem við gátum talað við um allt.

Sárt að koma að tómu húsi

Ég er að læra að lifa upp á nýtt, læra að ganga upp á nýtt og gera alla hluti upp á nýtt. Ég þekki sjálfan mig ekki lengur og veit ekkert hver ég er og mínir nánustu þekkja mig ekki heldur. Ég veit ekki hvernig ég á að haga mér eða komast af í gegnum daginn. Það er svo sárt að koma heim að tómu húsi. Það hlýtur að vera ástæða fyrir því að við fáum þetta verkefni í lífinu og að mér var gefið þetta verkefni skil ég ekki. En ég hlýt þá að geta sigrað þetta, við fáum aldrei þau spil í lífinu sem við getum ekki tekist á við.

Kannski þurfum við að fara að búast við því versta í lífinu og vonast eftir því besta. Kannski þá verður fallið ekki eins hátt. Pössum okkur líka hvað við hugsum og aldrei að segja aldrei, því við vitum ekki hvað lífið hefur upp á að bjóða.

Þannig ég vara ykkur við, aldrei segja aldrei.

Tíminn læknar engin sár

Ég þarf virkilega að einbeita mér að halda andliti í kringum Ísold mína og að fara ein að sofa án Helga er erfitt. Það er ýmislegt sem fylgir svona missi, ónæmiskerfið hefur hrunið, mikill kvíði, lystarleysi, ógleði, minnisleysi og endalaus þreyta. Nú skil ég fólk sem segir sömu söguna 100 sinnum og hefur elst um 30 ár eftir áfall, því ég held að ég sé að nálgast fimmtugt. Ef ég á að lýsa þessu eins vel og ég get þá hverfa öll líkamleg einkenni sem maður hafði áður.

Þessi sársauki heltekur allt og maður herpist allur saman að innan og þennan dag þegar Helgi dó þá dó eitthvað innra með mér sem kemur aldrei aftur. Tíminn læknar engin sár, en ég mun einn daginn læra að lifa með þessu. Ég hef þroskast meira á þessum þremur mánuðum en ég hef gert yfir alla ævina. Nú horfi ég á lífið með allt öðrum augum og nú skil ég það í fyrsta skipti um hvað það snýst. Ég hef áttað mig betur á því hvað jólin er hræðilegur tími í augum margra og hversu margir kvíða fyrir jólunum.

Eins og staðan er núna finnst mér ég aldrei geta haldið hátíðleg jól aftur. Sem betur fer er ég í vaktavinnu sem býður upp á vinnu allan sólarhringinn allan ársins hring. Vinnan hélt mér lifandi og kom mér í gegnum jólin. Ég skil fyrst núna setningu sem ein samstarfskona sagði við mig fyrir ári síðan. Ég tók þessa setningu ekki mjög nærri mér þá en hún er mér sérstaklega minnisstæð í dag:

„Thelma, ekki gera neitt í lífinu sem þér þykir leiðinlegt“.

Ég hélt að það væri ekki hægt en mér skjátlaðist. Við ráðum nákvæmlega hvað við gerum í lífinu og það er vel hægt að sleppa því leiðinlega. Ég hvet fólk til að gera hluti í lífinu sem það langar til að gera, sama hvað það kostar, því lífið bíður ekki eftir manni. Hættum að pæla of mikið í framtíðinni og hugsum að lifa daginn í dag, því við vitum ekki hvenær lífið tekur enda og ef framtíðardraumar og plön breytast þá verður fallið ekki eins hátt.

Gerum hluti sem gera okkur hamingjusöm.

Vinkonurnar hjálpa að brosa í gegnum tárin

Ég veit ekki hvernig við munum lifa þetta af, en við munum gera það á einn eða annan hátt. Sem betur fer hélt ég áfram í námi og kláraði þessa önn á einhvern undraverðan hátt með 9 í meðaleinkunn, með góðri hjálp frá bestu vinkonu minni henni Helgu Margréti. Hún stóð sig eins og hetja að klára læknisfræði og vera í hjúkrunarnámi með mér. Held að enginn nema hún geti það og ég datt heldur betur í lukkupottinn með vinkonur, því ég á þær bestu. Þær koma manni svo sannarlega til að brosa í gegnum tárin.

Ég veit líka að ef ég hefði ekki haft nóg að gera og haldið öllu þessu áfram sem ég gerði, haldið áfram í skóla, kenna í HÍ og vinna á Sóltúni þá er ég ekki viss um að ég hefði lifað þetta af. Hins vegar gerði ég ekkert af þessu eins vel og ég hefði viljað.

Ég hef ekki séð um barnið mitt né hundinn minn eins vel og ég hefði viljað og suma daga er lífið aðeins erfiðara en aðra. En ég kemst ansi langt á þrjóskunni og við mæðgur ætlum að lifa þennan hrylling af, en það mun taka tíma.

Því er gott að eiga góða að og ég á einstaklega góða að úr öllum áttum, hvort sem það eru vinir, fjölskylda eða vinnufélagar.

Einstök Ísold

Í dag er ég lánsöm að eiga hana Ísold Vök þó það er ömurlegt líka að þurfa að ala hana upp án elsku Helga. En ég get ekki annað en hrósað henni, því hún er búin að standa sig eins og hetja í gegnum þetta allt.

Elsku Ísold mín er orðin svo sterkur og ákveðin karakter, alltaf kát, dugleg, mikið matargat, bóka- og tónlistarunnandi og mikill dansari eins og foreldrarnir. Hún á það allra besta skilið í þessum heimi og ég dauðvorkenni henni að eiga ekki pabba, því það er sárt og þeirra samband var einstakt.

Ég vil koma fram þakklæti til ykkar allra. Lögreglan og Björgunarsveitin vinna eitt erfiðasta starf landsins. Þessa örlagaríku nótt í september, þá voru tvær ungar konur á vakt, önnur nýútskrifuð og hin enn í námi. Þær stóðu eins og klettar við bakið á okkur á lögreglustöðinni. Þær fóru örugglega ekki heim eftir vaktina og gátu sofnað eins og ekkert var.

Ég var svo heppin að ég hitti aðra þeirra eftir þetta og gat sagt henni hversu vel þær stóðu sig.

Ómetanleg hjálp

Eins vona ég að Björgunarsveitin fái mikið lof í lok árs fyrir vel unnin störf, allt tiltækt lið var kallað út þessa nótt og fjöldi fólks sem kom að leita fyrir okkur, Björgunarsveit, leitarhundar og sérsveit. Ég fæ enn gæsahúð þegar ég skrifa þetta því þetta er ómetanlegt að fá þessa hjálp. Leitarhundarnir eru snillingar og ég hef knúsað einn af þeim fyrir hönd okkar allra að finna elsku Helga.

Ég vona að þeir sem kaupa flugelda kaupi þá af Björgunarsveitinni, því íþróttafélögin og einkaaðilarnir sem selja flugelda koma ekki og bjarga ykkur þegar á reynir.

Einnig er hægt að gerast bakvörður og styðja Björgunarsveitina mánaðarlega, fyrir þá sem vilja vernda umhverfið. Ég vil þakka öllum Norðmönnunum okkar sem lögðu leið sína hingað til lands til að kveðja Helga.

Ég vil koma fram þakklæti til allra þeirra sem hafa stutt við bakið á okkur Ísold Vök og styrkt hana fjárhagslega. Hún hefur fengið styrki frá nokkrum fyrirtækjum meðal annars Eldum rétt, Landssambandi Lögreglumanna og Félagi íslenskra Hljómlistarmanna.

Samheldin fjölskylda, vinir og prestur til staðar

Vinir, ættingjar, gamlir bekkjarfélagar úr Versló og fólk sem við þekkjum lítið sem ekkert hafa stutt hana og ég vil gjarnan þakka þeim öllum fyrir þessa dýrmætu aðstoð. Einnig þakklæti til allra sem lögðu fram hjálparhönd í tengslum við útför Helga og studdu okkur í sorgarferlinu.

Ég á stóra fjölskyldu og þó að við séum ekki mjög samheldin stórfjölskylda, þá eru allir mættir þegar á reynir og það er ómetanlegt. Það er gott að eiga góð frændsystkin, systkini og foreldra sem styðja mann áfram og halda í manni lífinu. Einnig hefur einn prestur á Landspítalanum hjálpað okkur mikið í sorgarferlinu og boðið fram hjálparhönd á ýmsum sviðum.

Ég gerði mér enga grein fyrir hversu mikilvægt, erfitt og krefjandi starf prestar landsins gegna. Hann er mér ofarlega í huga og er einn af þessum gullmolum sem til eru í þessum heimi. Hann á allt mitt hrós skilið.

Ég vil bara segja TAKK til ykkar allra.

Helgi var svo stoltur af Ísold

Við elskuðum Helga okkar afar mikið og ég veit að hann er kominn á betri stað núna. Hann var svo stoltur af okkur mæðgum og elskaði Ísold sína meira en allt annað í þessum heimi. Hann sagði við mig stuttu áður en hann dó:

„Ísold er farin að segja pabbi“.

Það sýndi hversu stoltur hann var af henni. Helgi talaði oft við mig um það hvað hann ætlaði að kenna Ísold ýmislegt, meðal annars norsku af sinni alkunnri snilld, tónlist og að teikna og bíómyndirnar sem hann ætlaði að horfa á með henni og hvernig það yrði þegar hún væri orðin unglingur.

Hann ætlaði að passa hana svo vel. Það er svo sárt að hann muni ekki ná að gera þessa hluti. En ég veit að hann mun áfram passa upp á Ísold sína hinum megin frá og ég er viss um að hann leiðbeini henni réttan veg í lífinu.

Söknum hans að eilífu

Helgi var mikið jólabarn og elskaði tíma kertaljósanna og því er sárt að geta ekki óskað honum gleðilegra jóla. Við munum sakna Helga að eilífu og ég gæti talað miklu meira um þennan einstaka strák sem var tekinn frá okkur alltof snemma en ég þyrfti líklegast 10 aðrar blaðsíður.

Í staðinn minnumst við Helga okkar og Helgi var ljúfur og góður, klár og traustur og yndislegur pabbi.

Hann var líka besti vinur sem hugsast getur.

Myrkrið er allsráðandi þessa mánuðina og ég veit ekki hvenær sólin kemur upp aftur.

Hjartað okkar er mölbrotið.

Ég veit að árið 2020 verður erfitt ár sem verður barátta að komast í gegnum en það verður vonandi örlítið betra með hverjum mánuði sem líður.

Við elskum þig Helgi Þór.

Þín Thelma, Ísold Vök og Gosi.