Olíuauður er tálsýn og olíuslys við fiskimiðin, lífgjöf Íslendinga, er engrar áhættu virði. Samfylkingin hefur vakið máls á þessu mikla hagsmunamáli og miklill væri sá heiður Alþingismanna að fylgja því eftir allir sem einn.
Þetta skrifar Einar Benediktsson fyrrverandi sendiherra í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is. Einar segir að þó efni hafi verið til að fagna möguleikanum á olíuvinnslu á Drekasvæðinu á þrengingartímunum eftir hrun sé sú stund löngu liðin. Umhverfisáhættan sé stórkostleg fyrir utan að vinnsla olíu á norðurslóðum svari engan veginn kostnaði eins og þróun olíuverðs hefur verið undanfarin misseri.
Þessi sjónarmið Einars ríma um margt við mat þeirra Daða Más Kristóferssonar auðlindahagfræðings og Magnúsar Ásgeirssonar sérfræðings hjá N1 í þættinum Heimsljósi í síðustu viku. Þeir vildu þó ekki ganga svo langt að ýta hugmyndinni algerlega út af borðinu þar sem langur tími væri í að hægt yrði að nýta olíu á Drekasvæðinu, og mikilvægt væri að vega og meta alla kosti í ljósi tækniþróunar næstu áratuga.
