Ólína sár: mikil illgirni að bera mínar bætur við óbætanlega sorg fólks sem misst hefur barn

„Slagurinn sem ég þurfti að taka þegar gengið var fram hjá mér við ráðningu þjóðgarðsvarðar á Þingvöllum er að mörgu leyti grundvallandi fyrir stöðu kvenna. Þess vegna tók ég þennan slag. Það var mín uppreisn gegn karllægri kvenfyrirlitningu og pólitískum hrossakaupum við opinberar ráðningar.“

Þetta segir Ólína Þorvarðardóttir í helgarviðtali við Fréttablaðið. Hún segir að enn í dag sé verið að niðra konur í opinberri umræðu. Sjálfstæðar konur séu kallaðar frekjur en slík lýsingarorð séu óhugsandi fyrir konur. Þeir séu bara ákveðnir og fylgnir sér. Ólína þekkir þetta á eigin skinni. Í Fréttablaðinu segir:

„Nýlega reis netumræða vegna samkomulags sem hún gerði við ríkið um bætur eftir að gengið hafði verið fram hjá henni við ráðningu þjóðgarðsvarðar á Þingvöllum.

Á samfélagsmiðlum var dreift mynd af Ólínu með orðunum „20 milljónir“ en við hliðina sagt frá fólki sem misst hafði barn vegna læknamistaka og undir stóð „5 milljónir“.

Hún segir að sér hafi sárnað þessi samanburður.

„Að stilla upp skaðabótum mínum – reiknuðu fjártjóni – við hliðina á óbætanlegum miska og sorg fólks sem misst hefur barn er mikil illgirni. Ég átti lögvarða kröfu á bótum vegna þess að á mér var brotið við stöðuráðningu. Til þess að lágmarka kostnað ríkisins og komast hjá málsókn af minni hálfu var mér boðið samkomulag sem ég féllst á.

Þá er mér, konunni, stillt upp en engum þeirra karla sem nýlega hafa fengið mun hærri fjárhæðir fyrir það eitt að hætta í störfum sínum, einn fékk 150 milljónir og annar 60 milljónir. Þingmaður sem talaði um mínar bætur sem „himinhrópandi“ hneyksli hafði sjálfur tekið við 22 milljónum króna fyrir að hætta sem útvarpsstjóri. Sá maður situr meira að segja í Þingvallanefnd sem með lögbroti sínu kallaði bótaskylduna yfir ríkið.“