„Það er nokkuð ósanngjarnt, finnst mér, að gagnrýna Ásgeir fyrir orð sín fyrir hrun. Þau stoppa hann ekki frá því að vera góðan seðlabankastjóra í dag. Því blessunarlega geta menn lært af reynslunni, hvort sem þeir eru með doktorsgráður eða ekki.“
Ólafur Margeirsson hagfræðingur kemur nýjum Seðlabankastjóra, Ásgeiri Jónssyni til varnar í pistli á Facebook. Ásgeir hefur verið gagnrýndur vegna ummæla sem hann lét falla fyrir og eftir Hrun. Segir Ólafur að það þurfi að gefa Ásgeiri tækifæri og menn læri af mistökum sínum. Ólafur telur svo sjálfur upp öll sín mistök sem hann telur að hann hafi gert á sínum tíma. Ólafur segir:
Hér eru nokkur dæmi af sjálfum mér:
1) Ég hafði ekki hugmynd um alvarleika efnahagsvandamálanna þegar ég flutti til Englands í september 2008 í frekara hagfræðinám.
2) Ég hélt að verðtrygging ýtti undir stöðugleika og væri þjóðhagslega hagkvæmt fyrirbæri. Svo áttaði ég mig á því að hún ýtir undir hærri vexti, meiri gengisóstöðugleika og hærri verðbólgu, svo nokkur atriði séu nefnd.
3) Ég hélt að lífeyrisskuldbindingar ríkissjóðs myndu gera hann gjaldþrota, þ.e. að hann hefði ekki fjárhagslega burði til að standa við þær. Svo áttaði ég mig á því að ríkissjóður, sem útgefandi lögeyrisins á Íslandi, getur alltaf staðið við allar sínar fjárskuldbindingar í íslenskri krónu, sama hversu háar þær eru. Hvort þær valdi verðbólgu er annað mál. Því ólíkt heimili þarf ríkissjóður, sem gefur út lögeyrinn, ekki að taka tillit til fjárhagslegra takmarkana (e. financial constraint), eingöngu raunhagkerfis takmarkana (e. real-economic constraint). Af þessu leiðir að sjóðsöfnun er óþörf taki ríkissjóður ábyrgð á útgreiðslu lífeyrisréttindanna.
4) Ég hélt að 3,5% regla lífeyrissjóðanna myndi stoppa langtímavexti frá því að fara langt undir 3,5%. Pétur heitinn Blöndal var ósammála mér og hafði fullkomlega rétt fyrir sér.
Hvort Ásgeir hafi lært verður að koma í ljós. Stígi hann feilspor, eða sé hann við að gera það, er það hluti af eðlilegri efnahagsumræðu að gera sanngjarnar athugasemdir við það. En dæma skaltu manninn af gjörðum hans, svo lengi lærir sem lifir og batnandi mönnum er best að lifa.