\"Sagan af fæðingu Jesú í Betlehem er meira en listrænt og fallegt bókmenntaverk, heldur frásögn af lífi sem vonar, treystir og elskar. Þetta er saga um mig og þig. Á æviveginum er ekkert fremur sem við þráum en að elska og treysta og njóta þess í samfélagi með ástvinum okkar.\"
Þannig mæltist séra Gunnlaugi Stefánssyni í Heydölum á Breiðdal í messu um hátíðarnar, en orð hans um ástina og traustið hafa vakið athygli.
\"Þessi saga sameinar þjóð í gefandi hátíð. Við búum í fallegu landi og við betri lífskjör og meiri frið, en flestir aðrir á jörðinni. Við eigum allt til alls af efnislegum verðmætum og meira en nóg. Á sama tima geisa stríð og sár örbirgðin víða um jörð, og flóttafólk knýr á okkar dyr og hrópar á hjálp.\"
Presturinn bætir við: \"Við eigum í hjartanu inngróna vitund um réttlæti og kærleika. Það finnum við svo vel, þegar þjóðin speglar sig í boðskap jólanna. Víst lifum við í ófullkomnum heimi. En við þráum að byggja upp af ábyrgð til velferðar, þar sem ræktin við vonina um réttlæti er í fyrirrúmi, skipta gæðum af sanngirni, uppræta fátækt, hlúa að þeim sem eiga við þjáningu að stríða og fara vel með það sem til forsjár er falið.\"
Hann er augljóslega hugsi um þjóð sína, þar sem bölsýni sem flæðir víða: \"Þarf ekki annað en að horfa í umræður á netmiðlum til vitnis um það, þar sem orðaleppar æða með níði um fólk og án þess að sjá nokkuð til farsældar. Gerist það, þegar maðurinn er að springa úr ofdekri og lýðskrumi? Engin viðmiðun eða hugsjón nema ágirndin í sjálfum sér sem hefur alltaf rétt fyrir sér, kann og getur allt best. Er þá leyfilegt að ásaka samferðafólk um öfund sína og beiskju,\" spyr séra Gunnlaugur.
Hann segir tæknina með öllum sínum tækifærum til samtals og frjálsrar umræðu vera dýrmæta, en hún geri kröfur um ábyrgð og virðingu í samskiptum: \"Er dómsýkin farin að hamla opinberri og málefnalegri umræðu í landinu, af því að fólk veigrar sér við að leggja þar gott að mörkum og gefa um leið kost á að láta rakka mannorð sitt niður með rætnum athugasemdum,\" spyr hann enn og bætir við: \"Það er mannlegt að reiðast, en vandmeðfarið af því að tilfinningarnar eru viðkvæmar. Reiðin getur sært, en réttlætir ekki hatur og persónuleg illmælgi. Nú gæti sagan í jólaguðspjallinur falið í sér viðbrögð við reiði. En þar er óttanum umbreytt í frið með mætti ástarinnar.\"
Hann varar við að kærleikurinn falli í skugga haturs - og guðleysið taki við: \"Reynsla aldanna staðfestir líka, að þegar guðleysið festir rætur og gegnumsýrir gildismat, þá vex ábyrgðarleysi og tómlæti fiskur um hrygg. Það var ekki að tilefnislausu, að sálmaskáldið okkar í Heydölum, sr. Einar Sigurðsson, orti í ástæla sálminum sínum „Nóttin var sú ágæt ein, í allri veröld ljósið skein, það er nú heimsins þrautarmein, að þekkja hann ei sem bæri. Með vísnasöng ég vögguna þína hræri“,\" sagði séra Gunnlaugur Stefánsson í hátíðarmessu sinni um helgina.
