Á Þjóðbraut í kvöld verður rædd skýrsla Vistheimilisnefndar um aðbúnað barna á Kópavogshæli og Efra Seli á árunum 1952 til 1993. Um er að ræða 178 börn, þau dvöldu mislengi á stöðunum, sum í allt að 40 ár.
Hrefna Haraldsdóttir, þroskaþjálfi starfaði á hælinu á fyrstu árum þess og Kristjana Sigurðardóttir, einnig þroskaþjálfi starfið þar í 40 ár með hléum. Báðar hafa mikla reynslu af því að sinna fólki sem þarf sérstaka umönnun og Hrefna verið fjölskylduráðgjafi í tugi ára.
Kristjana segir á Þjóðbraut að réttara sé að tala um „meinta lokun“ Kópavogshælis árið 1993. Í dag búi þar enn um átta einstaklingar frá þessu tímabili innan sömu veggja, þótt girðingar séu farnar. „Þeir eru inn í sömu veggjum“, ef svo má segja, bendir Kistjana á. „Mér finnst að það eigi að ræða alla hluti málsins af hreinskilni. Því miður þá upplifi ég enn þöggun núna í dag“, segir hún og einnig þessa dagana þegar umræðan um skýrsluna fer fram.
Hrefna segir ekkert hafa komið sér á óvart í skýrslunni. Hún bendir hins vegar á að í dag, í húsi hælisins hafi bráðabirgðaheimili verið sett upp þar sem nokkrir einstaklingar dvelja við ófullnægjandi aðstæður. Þótt margt hafi batnað í aðbúnaði vanti mikið upp á í dag og ávallt biðlistar og fjárskortur í málaflokknum. Um Kópavogshælið sem er enn notað sem bráðabirgðalausn segir Hrefna: \"Ég vil bara ekki sjá uppbyggingu á Kópavogshæli\".
Harðræði, ofbeldi og vanræskla gagnvart börnunum einkennir frásagnir af aðbúnaði á stöðunum.<
Mörg dæmi hafa verið birt undanfarið í fjölmiðlum beint úr skýrslunni. Einnig hafa viðtöl við aðstandendur í fréttum rúv og stöðvar tvö varpað frekara ljós á þá skelfiilegu meðferð sem börnin hlutu.
