Ætli hugmyndin að Besta flokknum hafi ekki orðið til þegar pabbi lá banaleguna í miðju hruninu, en þá beindi hann þeim tilmælum til mín að unga fólkið, þar með talið ég, ætti að taka til sinna ráða og refsa elítunni sem kom þjóðinni í þrot.
Þannig kemst Jón Gnarr, fyrrverandi borgarstjóri að orði í kostulegu viðtali í fréttaþættinum 21 í kvöld þegar hann og Óttar Proppé, fyrrverandi borgarfulltrúi, þingmaður og ráðherra setjast niður með Sigmundi Erni og rifja upp absúrdustu tíma íslenskra stjórnmála þegar Besti flokkurinn burstaði borgina og fékk yfir þriðjungs fylgi og sex fulltrúa kjörna í borgarstjórn vorið 2010, embættismönnum Ráðhússins til hreinnar undrunar, jafnvel skelfingar.
Jón segist hafa reifað hugmyndina í þætti hans og Sigurjóns Kjartanssonar, Tvíhöfða, nokkru eftir að faðir hans hreyfði við honum í þessum efnum - og spurt hvernig Sigurjóni litist á flokksheitið Töff-flokkurinn. Sigurjón hafi fussað og sveijað yfir þeirri nafngiftinni enda væri Jón ekkert töff, meira að segja langt frá því. En Besti flokkurinn? Jú, það væri miklu skárra nafn, hafi Sigurjón þá svarað sannfærandi.
Og þar með var teningunum kastað. Jón byrjaði að hringja í vini og kunningja og beðið þá um að vera með sér á listanum. Og Óttar Próppé, einn þeirra, rifjar upp símtalið; hann hafi spurt fyrir hvað flokkurinn stæði - og Jón hafi bara ekki getað svarað þeirri spurningu, sagt si sona að þetta yrði bara nógu absúrd.
Og sú varð raunin.
Fyrstu fylgiskannanir voru afleitar, en seinna fengu liðsmenn flokksins byr undir báða vængi - og þá segjast þeir hafa haft samband við fólkið í fiimmta og sjötta sæti og minnt það á að vel gæti farið svo að það yrði kosið í borgarstjórn. Og umrætt fólk hafi kváð. Spurt, hvað það þýddi. Jú, það yrði borgarfulltrúar! Og hvað það merkti? Ja. við vitum það bara ekki ...
Og svo framvegis.
