Ómar Ragnarsson umhverfissinni og fréttamaður sparar ekki stóru orðin í grein sem hann birtir í Fréttablaðinu í dag um vandann sem skapast hefur í lífríki Mývatns.
Hann notar fyrirsögnina \"Kyrking og eyðing í Mývatnssveit\" og sendir út neyðarkall.
Skammt er síðan veiðifélag Laxár og Krákár senti frá sér þungorða ályktun um að stjórnvöldum bæri að leggja fé til mála og vakti mikla athygli að botni Mývatns væri líkt við eyðisand.
\"Það stendur yfir kyrking einstæðs og heimsfrægs lífríkis Mývatns og hún er komin vel á veg. Og það er stórfelld virkjanasókn með tilheyrandi umhverfis- og náttúruspjöllum austan og norðan vatnsins á teikniborðununum. Kyrking er oft hljóðlát. Þessi kyrking hefur líka verið hljóðlát en markviss í áratugi.\"
Ómar ræðir \"skelfilega\" hnignun lífríkis vantsins, áhrif Kísiliðjunnar, fyrirhugaðaða virkjun í Bjarnarflagi og ágang ferðamanna.
\"Allir uppteknir við að græða án þess að neinu sé kostað til varnaraðgerða með umhverfisáhrifum,\" segir Ómar.
Heimamenn skiptast í tvo hópa í mati á meintri skaðsemi Kísiliðjunnar þar sem leir var dælt úr vatninu til vinnslu áratugum saman. Benda sumir á að Mývatn muni þorna upp á tilteknum tíma að óbreyttu en dælingin hafi dýpkað vatnið og hamlað gegn þeirri þróun. Mývatn er nú fjórða árið í röð á rauðum lista yfir staði í hættu en sérstök lög gilda um vernd þess, enda svæðið einstætt í heiminum.
