\"Sú staðreynd blasir við að ræðismaður Rússlands hjá Kaupfélagi Skagfirðinga og Morgunblaðið hafa nú ráðist á utanríkisráðherra af miklum þunga og jafnvel haft hann að háði og spotti vegna staðfestu hans í samstöðu með ríkjum Atlantshafsbandalagsins og Evrópusambandsins.\"
Þetta skrifar Þorsteinn Pálsson í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is og bætir við: \"Það er augljós vottur um vaxandi ágreining innan beggja stjórnarflokkanna.\"
Hann skrifar um gjárnar sem eru byrjaðir að myndast í stjórnarflokkunum: \"Formenn stjórnarflokkanna hafa ekki beinlínis komið í bakið á utanríkisráðherranum. En hitt vekur athygli að þeir hafa ekki varið afstöðu ríkisstjórnarinnar á þeim hugmyndafræðilegu forsendum sem utanríkisráðherra hefur gert.\"
Þorsteinn hefur í fyrri pistlum sínum hrósað Gunnar Braga Sveinssyni fyrir staðfestu og manndóm í þessu máli; hann taki langtímahagsmuni fram yfir skammtímasjónarmið, ólíkt öðrum í ríkisstjórninni sem hagi sér líkar vindhöndunum: \"Þegar kemur að þessu langtíma hagsmunamati hafa formenn stjórnarflokkanna einnig farið með löndum um leið og þeir hafa lagt meir upp úr sérhagsmunum en almannahagsmunum.\"
Þessi reyndi stjórnmálamaður, sem Þorsteinn er, segir pólitík alltaf vera reiptog milli sérhagsmuna og heildarhagsmuna, en núna þegar hætta sé á að grundvallaratriði utanríkisstefnunnar ráðist af slíku reiptogi sé það til marks um að þörf sé á almennri og djúpri umræðu um stöðu Íslands í samfélagi þjóðanna.
\"Ástæðan fyrir aðild Íslands að Atlantshafsbandalaginu og innri markaði Evrópusambandsins er reist á hvoru tveggja: Hugsjón og hagsmunum.\" Og Þorsteinn útskýrir hvorutveggja: \"Hugsjónirnar koma fram í sameiginlegri varðstöðu um lýðræði, mannréttindi og viðskiptafrelsi. Þar leggja allir eitthvað af mörkum. Utanríkisráðherra hefur til að mynda réttilega bent á í því sambandi að aðrar bandalagsþjóðir eru fúsar að fórna lífi hermanna sinna til að verja frelsi Íslands.\" Og hinsvegar: \"Hagsmunirnir birtast í því að tæplega áttatíu hundraðshlutar alls útflutnings þjóðarinnar fara til ríkja Atlantshafsbandalagsins og Evrópusambandsins. Rétt ríflega fimm hundraðshlutar fara til Rússlands. Meðan meir en sextíu hundraðshlutar innflutnings koma frá bandalagsþjóðunum mælist hann varla frá Rússlandi.\"
Þorsteinn vill gæta meiri hagsmuna en minni: \"Augljóst er að framtíðarhagsmunir Íslands liggja ekki aðeins í vaxandi ferðaþjónustu heldur einnig og reyndar miklu fremur í tækni- og þekkingargreinum sem rísa undir hærri launum en þjóðarbúskapurinn gerir í dag. Það blasir ekki beint við að framtíðin í þessum efnum liggi í Rússlandi. Óumdeilt er að makrílhagsmunirnir eru umtalsverðir. En í stærra samhengi alls þjóðarbúskaparins nema þeir álíka upphæðum eins og aðeins aukningin í ferðaþjónustu skilaði á einum mánuði í sumar.\"
Niðurstaða Þorsteins er ótvíræð; það hljómi ekki sannfærandi eftir hrun rúblunnar að himinn og jörð farist ef sá markaður lokist um tíma, en gengisbreytingar hafi þá önnur áhrif en sjávarútvegurinn hafi haldið fram til þessa; \"Að þessu virtu,\" skrifar hann \"er augljóst að utanríkisráðherra hefur miklu sterkari rök en andmælendur hans innan stjórnarflokkanna.\"
