Minnisblað forsætisráðherra 10.2.2009

Það er oft við stjórnarskipti að upplýsingalekar úr stjórnkerfinu færast í aukanna. Í dag gefur að lesa einn lekann æði sérstakan en hann birtist í Morgunblaðinu. Þar er um að ræða drög að óbirtri skýrslu Ríksendurskoðunar um eignasölur Landsbankans. Þar má lesa að Steinþór Pálsson bankastjóri á að hafa gengist við því við Ríkisendurskoðanda að starfsmenn bankans hafi ekki gætt þess að kynna sér gögn í gagnaherberginu hjá Borgun. Bankinn varð af 3 milljörðum við sölu á hlut sínum í því félagi, ljótt mál ef rétt er. Hver axlar ábyrgð á því?

Frá tíma fyrri ríkisstjórnar, vinstri stjórnarinnar 2009 til 2013, hafa ýmis gögn verið á floti á undanförnum misserum. Sum hafa birst önnur ekki.

Eitt er það skjal sem hefur ekki komið fyrir sjónir almennings og heitir „Minnisblað frá Forsætisráðherra til Ríkisstjórnar frá 10.02.2009“, skrifað og lagt fyrir ríksstjórnina 10 dögum eftir að hún tók við. Málsnúmer skjalsins er FOR09010138 og fjallar um nauðsyn þess að ganga til samninga við erlenda kröfuhafa þvert á ákvæði neyðarlaganna.

Skjal þetta er á 2 bls, sú fyrri er lýsing á efni neyðarlaganna en sú seinni snýr öll að nauðsyn þess að ganga til samninga við erlendu kröfuhafana umfram ákvarðanir neyðarlaga.

Fyrstu tvær málsgreinarnar á seinni síðunni eru svohljóðandi:

„Meðal þess sem brýnt er að gera er að ákvarða bætur eða rétt gömlu bankana gagnvart hinum nýju. Rétt er að nefna að lánadrottnar gömlu bankanna eru afar ósáttir við eignamatið vegna bágra markaðsskilyrða, sem rýrir verðgildi eigna og þar með greiðslur til þeirra. Skilanefndir gömlu bankanna hafa allar ráðið alþjóðleg fjármálafyrirtæki til að gæta hagsmuna sinna og annast samskipti og samningagerð við lánadrottnana, en ríksissjóður er meðal lánadrottna gömlu bankanna, svo sem í Landsbanka Íslands.“

Næsta málsggrein er síðan svohljóðandi:

„Meðal viðkvæmustu atriða í samningunum framundan er að ákvarða með hvaða hætti lánadrottnum verði bætt það misvægi sem vikið er að fram, þ.e. með hvaða hætti réttur lánadrottna til hlutdeildar í verðmæti nýju bankanna, eða réttur til endurgreiðslna frá þeim, verður skilgreindur. Rætt hefur verið um að hanna þurfi einskonar tæki (instrument) í því skyni, sem ákvarðar þessa hlutdeild eða endurgreiðslu með hlutlægum hætti. T.a.m. gæti endurgreiðslan verið háð framtíðarafkomu bankanna, þ.e. verði sem til verður úr eignum sem færðar eru til nýju bankanna, en ekki er heldur útilokað að lánadrottnarnir vilji eignast hlut í nýju bönkunum.“

Hér er komin svart á hvítu ákvörðun ríkisstjórnar Jóhönnu og Steingríms samþykkt 10.02.2009 að veita vogunarsjóðum og hrægömmum veiðileyfi á skuldir íslenskra fjölskyldna og fyrirtækja.

Við lestur þessa minnisblaðs fá minnispunktar úr bók Steingríms á fyrsta degi í ráðuneytinu, þann 1.02.2009, „Menn segja best að kröfuhafarnir eignist bankana“ aukið gildi.

Fyrir þetta hefur vinstristjórnin 2009-2013 þrætt allt til dagsins í dag. Enginn hefur enn axlað ábyrgð á þessu. Það verður ef til vill svo að Borgunarmálið fari í sömu gleymsluskúffu og þau verk.

[email protected]