Gengur það yfirleitt upp að oddviti Sjálfstæðisflokksins og leiðtogi stjórnarandstöðunnar í Reykjavík sé í aðra röndina starfsmaður meirihlutans sem formaður Sambands íslenskra sveitarfélaga? Bindur það ekki að einhverju leyti hendur hans í stjórnarandstöðu í borginni?
Þetta er spurning Páls Magnússonar undir lok nýjasta pistils hans á Hringbraut í dag, en þar undrast hann ótrúlega linkind stjórnarandstöðunnar í Reykjavík sem mjálmar fremur en geltir þótt meirihlutinn sé kominn upp við vegg í sniðgönguklúðrinu: \"Það sem verður meirhlutanum hins vegar til nokkurrar bjargar í þessum vandræðum öllum er að það er eiginlega engin stjórnarandstaða fyrir hendi í borginni,\" skrifar Páll.
Einu gildi í hvaða vandræði meirihluti Dags rati: \"Maður hefði ætlað að þegar hinar döpru tölur um rekstur borgarinnar voru kynntar fyrir skömmu þá hefði minnihlutinn hafið upp raust sína með rökstuddri gagnrýni á allt það sem miður hefur farið og lagt fram vel útfærðar tillögur til úrbóta. En það heyrðist bara eitthvert hjáróma muldur,\" skrifar útvarpsstjórinn fyrrverandi - og skilur ekki þessa pólitísku leti, í sniðgöngumálinu hafi gagnrýnin meira að segja endað í einni vitleysu: \"Það var ekki fyrr en utanaðkomandi fólk var búið að sýna fram á hvílíkt rugl var hér á ferðinni sem minnihlutinn tók við sér - og þá var farið að tala um nasista (sic!).\"
Páll er hugsi og spyr hvort Dagur B. Eggertsson, borgarstjóri og Halldór Halldórsson, oddviti stjórnarandstöðunnar í borgarstjórn séu kannski engir sérstakir pólitískir andstæðingar.
