„Davíð Oddsson er sestur á sama bekk og Logi Bergmann. Hann sendir sneið til „Spánarfara“. Ég pant eiga sneiðina. Hún er mjög freistandi og víst er að fleiri geri tilkall til hennar.“
Þetta segir Sigurjón M. Egilsson ritstjóri Miðjunnar. Þar svarar Sigurjón Reykjavíkurbréfi Davíðs í Morgunblaðinu. Davíð þykir það „eitt skrítnasta tal að Íslendingar séu nú að flykkjast til Spánar vegna dýrtíðar á Íslandi! Og þeir sem þetta heyra slá sér á lær og hrópa á torgum að allt sé á sömu bók lært á Íslandi.““ svo vitnað sé beint í bréf ritstjóra Morgunblaðsins. Davíð segir vælið í umræðunni vera út í bláinn. Þá sé út í hött að hreyta í heimalandið og er eflaust að vísa til þess að margir sem eru á bótum og hafa flutt til Spánar hafa sagt opinberlega að það þeir hafi neyðst til að flytja vegna verðlags á mat og húsnæði.
Sjálfur þarf Davíð ekki að hafa áhyggjur af því að hafa ekki í sig og á eða þurfa yfirgefa land sitt vegna fátæktar en ritstjóri Morgunblaðsins og fyrrverandi forsætisráðherra, var með rúmar 5,3 milljónir króna á mánuði í laun árið 2018. Í Stundinni segir að hluti þeirra upphæðar eru eftirlaun frá þeim tíma sem Davíð var ráðherra og þingmaður en eftirlaun Davíðs eru 80% af launum forsætisráðherra. Hann fær einnig eftirlaun vegna starfa sinna sem seðlabankastjóri eftir að hann hætti á þingi. Er þetta m.a. tilkomið vegna hinna umdeildu eftirlaunalaga sem samþykkt voru í stjórnartíð Davíðs.
Sigurjón M. Egilsson sem búsettur er á Spáni svarar Davíð og segir:
„Þetta er rétt, en bara að hluta. Þeir Íslendingar sem í raun og veru hafa flúið Ísland vegna verðlags og lágra tekna sakna Íslands. Jafnvel alla daga, alltaf. Þeim finnst þeir vera í útlegð. Efnahagslegri útlegð.“
Sigurjón kveðst ekki passa inn í þennan hóp, hann búi á Spáni vegna hitans. Sigurjón vitnar svo beint í texta Davíðs í Reykjavíkurbréfinu:
„Davíð: „En staðreyndin er auðvitað sú að menn eru að fara til Spánar í krafti bærilegra launa hér um langa hríð (í alþjóðlegum samanburði) og öflugs lífeyriskerfis til að nýta sér að Spánn er láglaunaland í Evrópu. Og það er í þessa sælu sem er sagt að Íslendingar séu að sækja, þegar þeir, eins og annarra þjóða menn, njóta þeirra kosta að halda sér uppi á íslenskum lífeyri í láglaunalandi.“
Það er ekkert gagnrýnisvert við að nýta sér þetta og styrkir framtakið auðvitað afkomu Spánverja. En túlkunin og vælið er út í bláinn. Og út í hött að hreyta í heimalandið í leiðinni.“
Sigurjón svarar og segir að Davíð ætti að líta sér nær:
„Ég man ekki að einn einasti Íslendingur sem ég hitti hér á Spáni hreyti í heimalandið. Þvert á móti. Öllum þykir Ísland dásamlegt land. Stórbrotið og spennandi.
Öðru máli gegnir um ráðafólkið, nú og áður. Það skorar ekki hátt með því að skapa hluta þjóðarinnar svo slæm skilyrði að fólk neyðist, já neyðist, til að flytja að heiman.“
