Magga Stína með skýr skila­boð: „Við skiljum það ekki – VIÐ VILJUM ÞAÐ EKKI“

„Hvað gerist, ef þið beitið ykkur hörðu og reynið að setja ykkur í fót­spor þeirra, Bærist eitt­hvað innra með ykkur?“

Þessari spurningu varpar Margrét Kristín Blön­dal, betur þekkt undir nafninu Magga Stína, í pistli á Vísi sem vakið hefur tals­verða at­hygli í morgun. Um er að ræða opið bréf til Katrínar Jakobs­dóttur for­sætis­ráð­herra og Ás­laugar Örnu Sigur­björns­dóttur dóms­mála­ráð­herra vegna flótta­manna sem til stendur að vísa úr landi.

Ekki náð sambandi

„Enn reyni ég að ná sam­bandi við ykkur og nú í gegnum fjöl­miðla þar sem tölvu­póstar mínir, Face­book-skila­boð og sím­hringingar til ykkar hafa ekki fangað at­hygli ykkar enn. Erindi mitt við ykkur varðar mann­eskjur. Bæði börn og full­orðið fólk,“ segir Magga Stína í bréfinu.

Hún skrifar um syst­kinin Ali, 9 ára, Kay­an, 5 ára, Saju, 4 ára og Jadin, eins árs og for­eldra þeirra sem átti að vísa úr landi í vikunni.

„Svo eru það systurnar Rita, fimm ára og Fatima, átta ára, þær eru hérna með pabba sínum Ali, frænku sinni Jwan sem er líka átta ára, for­eldrum hennar og aldraðri ömmu sem Fatima heitir í höfuðið á.“

Gestrisnin með ólíkindum

Magga Stína segir að þessi börn og fjöl­skyldur þeirra eigi að senda í stór­hættu­legar að­stæður til Grikk­lands og henni sé kunnugt um að fleiri barna­fjöl­skyldur eigi slíkan flutning fyrir dyrum.

Hún segir að starf og á­kvarðanir Út­lendinga­stofnunar séu á á­byrgð Katrínar og Ás­laugar Örnu. Magga Stína segir svo frá heim­sókn sinni til þessara fjöl­skyldna á dögunum.

„Það var afar á­nægju­legt að hitta þau og gest­risnin með ó­líkindum. Þau sögðu mér af sér og ég af mér, til dæmis það að ég væri móðir þriggja barna sem væru nú flest orðin full­orðin nema eitt. Ég sagði þeim líka frá því, eftir því sem á sam­talið leið að ég ætti von á barna­barni og þá fóru þau fram á að fá að fylgjast með því þau vildu fá að gefa því gjöf. Þau sögðu mér svo, að­eins af sér, bara svona í grófum dráttum við þessi fyrstu kynni okkar.“

Magga Stína rekur svo sögu þessara fjöl­skyldna, hvað þær hafa þurft að ganga í gegnum í leit sinni að betra lífi. Leit sem leiddi þau alla leið til Ís­lands. Þau hafi meðal annars orðið vitni að því þegar fólki var hrint frá borði vegna þess að báturinn, sem sigldi með þau til Grikk­lands, var of þungur. Hún segir að að­stæðurnar í Grikk­landi, þaðan sem fólkið kom, séu skelfi­legar; enginn skóli fyrir börnin og engin vinna fyrir full­orðna fólkið. „Að­eins eymd, hvern einasta dag.“

„Við viljum það ekki“

Magga Stína beinir svo orðum sínum að Katrínu og Ás­laugu beint:

„Katrín Jakobs­dóttir og Ás­laug Arna, þið farið fyrir ríkis­stjórn Ís­lands. Ríkis­stjórn sem lifir í vel­lystingum, við sældar­kjör. Þið eruð for­eldrar, fólk, sem gleðst yfir að geta boðið börnum ykkar upp á þau allra bestu hugsan­legu lífs­skil­yrði, menntun og at­læti sem völ er á. Hvernig getið þið boðið þessum litlu börnum og for­eldrum þeirra upp á fram­tíð heilsu­leysis, van­líðunar, menntunar­skorts, heimilis­leysis, sárs­auka og ör­væntingar, allt í krafti valds ykkar? Líf við hrylli­legan að­búnað þar sem brotið er á mann­réttindum þeirra hvern einasta dag.“

Hún segist einnig telja að fáir Ís­lendingar vilji reka þessar fjöl­skyldur úr landi, hvað þá í að­stæður eins og eru í Grikk­landi.

„Eina fólkið sem virðist vilja börnin burt eruð þið, yfir­völd, og ég segi ykkur það satt að við al­menningur, við skiljum það ekki og það sem er enn mikil­vægara: VIÐ VILJUM ÞAÐ EKKI.“

Pistil Möggu Stínu má lesa í heild sinni á vef Vísis.