Ég boða yður þann fögnuð frá sjúkrabeði þar sem ég ligg hádramatísk með hor, hita og hugaróra að enn á ný er kveftíminn runninn upp. Kvef rænir mig rökhugsun. Þegar líkamshitinn rís upp fyrir 39 gráður kæri ég mig ekki lengur um sannleikann. Þótt ég viti vel að engin lækning er til við kvefi hamast ég hamslaus í Google í leit að kraftaverki. Ég er til í að prófa hvað sem er í von um skjótan bata: sólhatta, C-vítamín, orkuarmbönd, smáskammtadropa, mulin nashyrningshorn.
En þótt kvefið byrgi mér sýn á einu sviði skýrir það annað. Kvef skilur hismið frá kjarnanum. Vanlíðan varpar ljósi á hvað skiptir raunverulega máli í lífinu. Þegar fréttir bárust af því að Hannes Hólmsteinn Gissurarson hefði loksins afhent Bjarna Benediktssyni skýrslu sína um erlenda áhrifaþætti bankahrunsins gat mér ekki staðið meira á sama. Ekki voru þó allir svo lánsamir að vera í hitamóki daginn sem skýrslan var birt.
Nánar á
https://www.frettabladid.is/skodun/lyfleysa-sjalfstaeisflokksins
