Hröð útbreiðsla lúpínu í Skaftafelli, sem er hluti Vatnajökulsþjóðgarðs, stefnir sérstöðu hans í hættu og gæti komið í veg fyrir að hann komist á heimsminjaskrá Unesco.
Lúpínan, sem er einhver harðgerasti lággróður á norðurhveli, hefur þegar þakið gríðarstór svæði á söndum Suðurlands, svo sem Mýrdalssand sem er að verða samfelld gróðurþekja af völdum þessarar litríku en umdeildu plöntu.
Og sú bláa heldur alltaf áfram útbreiðslu sinni og er byrjuð að stinga rótum á stórum svæðum í Skaftafelli, einkanlega í kringum Bæjarstaðarskóg í mynni Morsárdals, en þar teygja sig heilu breiðurnar af henni upp um hlíðar og fjöll, en eru einnig mjög áberandi niðri í sjálfum skóginum þar sem landnámsbirkið hefur öldum saman staðið af sér veður, vinda, frost og frera.
Aurarnar í Morsárdal og sandurinn neðan tjaldstæðanna í Skaftafelli virðast ætla að verða næstu heimkynni lúpínunnar, svo og Skaftafellsheiðin, en Regína Hreinsdóttir þjóðgarðsvörður í Skaftafelli segir allt gert til að halda aftur af útbreiðslu hennar í Morsárdalnum og neðan við þjónustukjarnann í Skaftafelli. Verkið sé erfitt og tímafrekt; tvo til þrjá daga í viku séu vinnuflokkar sendir inn á aurana til að reita plöntuna upp með rótum - og þannig nái starfsfólk þjóðgarðsins að halda í horfinu, en þó bara rétt svo: \"Þetta er auðvitað aðskotajurt og þar með mínus í kladdann fyrir þjóðgarð sem vitaskuld reynir að halda í upprunalegt útlit sitt,\" segir Regína en oft hefur verið rætt um að tilnefna Vatnajökulsþjóðgarð á heimsminjaskrá Unesco. Reglur hennar eru hins vegar strangar þegar kemur að allri svona sjónmengun.
Þingvellir og Surtsey eru á heimsminjaskrá Unesco en margir vilja fjölga íslenskum náttúruparadísum á skránni.
Myndin sem fylgir þessari frétt er tekin í mynni Morsárdals, Bæjarstaðarskógsmegin og sér yfir á Morsárjökul í fjarska.
