„Allir Íslendingar þjást af þessu sama, þeir halda að þeir séu svo hæfileikaríkir. Þetta er fötlun okkar sem þjóðar. Þegar þú býrð í einangrun á hjara veraldar og horfir öllum stundum í spegil þá byrjar þú á endanum að dást að sjálfum þér, svona eins og Narkissos“
Þetta segir kvikmyndaleikstjórinn Hrafn Gunnlaugsson í viðtali við Fókus, sænskt vikutímarit en Stundin fer ítarlega í saumana á viðtalinu. Hrafn ræðir meðal annars um sjálfsmynd Íslendinga eftir Hrun sem og neysluvenjur þjóðarinnar. Heldur Hrafn fram að lífið á Íslandi sé svo fábreytilegt að fólk fylli upp í tómið með því að kaupa sér dýra hluti. Telur Hrafn að ekkert hafi breyst eftir hrunið 2008. Hrafn segir:
„Ég held að við sem komum frá eyjum og höfum ekki landfræðileg tengsl við önnur lönd getum aldrei lært að lifa á annan hátt en þann sem við lærum í æsku. Þess vegna eru Íslendingar svo barnalegir, ekki endilega á neikvæðan hátt, og þeir verða svo stóreygir þegar þeir sjá eitthvað nýtt. „Vá, hvað þú átt fínan bíl.“ En þetta hefur líka sinna sjarma.“
Þá rifjar blaðamaðurinn upp að þegar hann kom hingað til lands í heimsókn fyrir hrunið hafi hann sérstaklega tekið eftir dýrum bílum, fólk ætti hús í útlöndum og væri í dýrum klæðnaði frá þekktum framleiðendum.
„Ekkert virtist vera nóg til að seðja neyslu- og kaupþorsta Íslendinga,“ sagði blaðurinn.
Hrafn skaut þá inn í að Íslendingar minni um margt á Pólverja sem hann kynntist þegar hann var í kvikmyndanámi í Svíþjóð.
„Þeir keyptu alla þá hluti sem þeir mögulega gátu: bíla, föt. Fyrir þá veittu þessir hlutir þeim slíka gleði eftir að hafa lifað við mikla fátækt. Að sama skapi voru Íslendingar bændasamfélag fram að seinna stríði, það var fyrst þar á eftir sem Ísland varð að nútímasamfélagi,“ segir Hrafn og bætir við að lokum:
„Og þú getur rétt ímyndað þér hvort manneskjur sem hafa alist upp við slíka fátækt verði ekki hugfangnar af hlutum. Svo er líka svo leiðinlegt á Íslandi. Það er dimmt, kalt og einangrun er mikil. Og hvað gerir maður til að reyna að hafa gaman? Maður kaupir hluti! Snjósleða, bát og svo framvegis. Það er draumur hins fátæka manns að vera ríkur.“
Hér má lesa ítarlega úttekt Stundarinnar á viðtalinu við Hrafn.
