Hinn stórskemmtilegi pistlahöfundur Hringbrautar, rithöfundurinn Guðmundur S. Brynjólfsson hefur loksins áttað sig á því af hverju leikarar Þjóðleikhússins eru alltaf úti á tröppum í upphafi leikárs.
Hans rúðu strikaði hugur, sem vill sjá ekiningu í sem flestum hlutum, hefur loksins uppgötvað samhengið í essu öllu saman: \"Leikarar við Þjóðleikhúsið hafa nefnilega verið settir út á tröppur, og alveg niður á gangstétt – eiginlega ofan í ræsið – af einhverjum ósýnilegum gerðardómi sem hefur mælt svo um, líkastur Deus ex machina, að þeir skuli hafa tuttugu prósent skítlegri laun en félagar þeirra í Borgarleikhúsinu. Sem munu þó ekki ofhaldnir.\"
Hann segir þetta guðlega inngrip í launaharmleik Þjóðleikhússins vera leikurunum ósamboðið: \"Ég krefst þess að laun leikara við Þjóðleikhúsið verði löguð og þau færð í sama horf og laun kollega þeirra við Borgarleikhúsið. Þetta fólk er í vinnu hjá mér og mér kemur þetta við – ég veit að vinnan er erfið og hún getur reynt verulega á sál og líkama listamannanna. Allt það erfiði leggja þeir á sig fyrir mig og þig – vinnuveitendur sína; þeir veita okkur ríkulega og auðga líf okkar og lífsgæði með list sinni. Við eigum heimtingu á því – ekki síður en þeir – að þeir hafi þokkalegt kaup og þurfi ekki hrekjast úr húsinu, út af tröppunum góðu og út í eitthvað allt annað.\"
Nema menn vilji leggja niður Þjóðleikhúsið, spyr penninn beitti: \"... það þarf þá ekki að halda því við. Og ekki borga leikurum. Og ekki laga tröppurnar. Þvílíkur gróði!\"
