Land­spítalinn ræður verr við þriðju bylgjuna en þá fyrstu

Páll Matthías­son, for­stjóri Land­spítalans, segir spítalann ekki vera eins vel í stakk búin til að takast á við verk­efni Co­vid-19 og hann var í vor. Spítalinn hefur starfað á hættu­stigi frá því 20. septem­ber síðast­liðinn og annar vart eftir­spurn.

Skárri staða í vor

„Þótt við kunnum betur til verka nú þá er sér­stök á­skorun í þessum far­aldri sú stað­reynd að spítalinn er ekki með sama hætti til­búinn til að mæta mikilli hol­skeflu verk­efna og hann var í vor,“ sagði Páll í til­kynningu til starfs­manna.

Á­stæða þess var annars vegar að hjúkrunar­heimili Hrafnistu við Sléttu­veg opnaði í lok febrúar og leysti út­skriftar­vanda spítalans þegar um 40 ein­staklingar sem dvöldu á Land­spítala fengu við­eig­andi hjúkrunar­rými.

Hins vegar var það að starf­semi utan spítalans var afar tak­mörkuð og allt þjóð­fé­lagið í hæga­gangi sem fækkaði hefð­bundnum verk­efnum á spítalanum. „Þannig að við gátum ein­hent okkur í CO­VID-19 tengd verk­efni.“

Nú sé staðan önnur. „Fjöldi ein­stak­linga bíður þess aftur að komast af spítalanum en ekki verið að opna neitt hjúkrunar­heimili. Sam­fé­lagið keyrir síðan á því sem næst hefð­bundnum krafti með auknu á­lagi á heil­brigðis­kerfið.“

Til­færslur og lokun deilda

Verk­efnum á spítalanum fjölgar hratt á CO­VID-19 göngu­deildinni, á legu­deildum og á gjör­gæslu­deildum. „Þetta kallar á miklar til­færslur í starf­seminni, lokun deilda og mörg í okkar hópi fá ný en lík­lega kunnug­leg hlut­verk,“ skrifar Páll.

„Auð­vitað vildum við helst vera að vinna upp hluti sem þurftu að bíða meðan á fyrstu bylgju far­aldursins stóð, ekki vera enn að glíma við CO­VID-19. Land­spítali er samt bráða­spítali, við erum vön að takast á við ó­væntar á­skoranir og saga spítalans er saga þraut­seigju, fag­mennsku og sveigjan­leika starfs­fólks hans.“