Fyrir kemur að við lágvaxnir borgarar þessa annars fremur hávaxna íslenska samfélags skrifum eitthvað af viti. Þótt ekki gerist það á hverjum degi!
Að minnsta kosti kemur fyrir að eitthvað sem við skrifum nýtur velþóknunar hjá öðrum þeim sem eru lágvaxnir. Ef við bara þorum að ganagst við því að við séum lágvaxin, ræðum það opinskátt og viðrum að að lágvaxnir skuli hafi jafnan rétt á við aðra.
Þannig skrifaði lágvaxinn maður færslu á fésbók í dag um mikilvægi þess að við þessi fullorðnu, sýndum börnum virðingu og jöfnuð með því að setjast á hækjur okkar eða beygja hné til að augnhæð barna og fulllorðinna sé söm hjá viðmælendum. Færslan uppskar dágóðan slatta af lækum, kannski ekki síst hjá lágvöxnum. Kannski er þar rofin lúmsk launhelgi, höggvið í tabú. Við þessi lágvöxnu höfum mátt þola ýmsar glósur um hæð okkar og við þekkjum kúppið sem hávaxnir frekjupungar nota stundum, að teygja úr sér og stara niður á okkur, einkum þegar talið snýst um að skamma okkur. En það er ekki eins aktúelt og ekki eins áþreifanlegt að viðra réttindi lágvaxinna eins og sum önnur óumdeildari mál.
Nú skal gera játningu: Ég er lágvaxinn og hef lært að lifa með því. En eitthvað varð til þess, sennilega skilaboðin úr umhverfinu, að mig blóðlangaði - þegar ég var krakki í skóla (þar sem sá var mestur og bestur sem var sterkastur og stærstur) - mig blóðlangaði í fleiri sentimetra og hefði sennilega gefið annað nýrað á tímabili til að geta dansað við jafnaldra stelpu sem væri lægri en ég.
Í umræðum við facebook-færsluna hafa sumir nefnt að þeir kannist vel við að hafa verið teknir á hæðarkúppinu. En margar sætar sögur af breyttum og betri tímum eru einnig sagðar. Ein er úr þjónustugeiranum. Þjónar á veitingahúsinu Apótekinu beygja sig niður í augnhæð barna þegar þeir þjónusta þau. Svo segir ein heimild. Það er fallegt og það er gott. Virðing okkar ætti ekki að fara eftir fjölda sentimetra. Heldur hvernig við förum með sálina, vitið og líkamann.
Virðing ætti að vera metin af því sem við getum stjórnað sjálf.
Engu öðru.
(Þessi pistill Björns Þorlákssonar birtist fyrst í Kvikunni á hringbraut.is)
