„Þessi dómur er óskiljanlegur,“ segir Sigþrúður Guðmundsdóttir, framkvæmdastýra Kvennaathvarfsins um dóm sem féll hjá Héraðsdómi Vesturlands, þar sem karl var dæmdur í aðeins 3ja mánaða skilorðsbundið fangelsi þrátt fyrir tvær alvarlegar árásir gegn sambýliskonu. Í annað skipti að börnum þeirra ásjáandi.
Sérstaka athygli vekur í dóminum að staðhæft er að dómurinn meti það til þyngingar refsingar að ofbeldi mannsins hafi átt sér stað innan veggja heimilis geranda og þolanda og að viðstöddum börnum þeirra. Í annarri árásinni var sambýliskona mannsins gengin þrjátíu vikur með barni þegar maðurinn sneri hana niður í gólfið, sló hana með flötum lófa í andlitið, hélt henni niðri með því að liggja á hnjánum ofan á mjöðm hennar og ýtti henni eða sló utan í skáp. „Hún hlaut bólgur og eymsli af árásinni, meðal annars ofarlega í kvið, og óttaðist hún um heilbrigði barnsins sem hún bar undir belti, samkvæmt ákærunni,“ segir m.a. í frétt mbl.is um dóminn sem lesa má hér.
Sigþrúður framkvæmdastýra Kvennaathvarfsins segir í svari sínu við fyrirspurn Hringbrautar þar sem falast er eftir viðbrögðum við dóminum: „Að sumu leyti er dómurinn óskiljanlegur í ljósi annarra dóma sem fallið hafa nýlega – má nefna sex mánaða skilorðsbundinn dóm fyrir stuld á utanborðsmótor. Aðallega er þó þessi dómur óskiljanlegur í sjálfu sér. Þarna er um að ræða ítrekaðar líkamsárásir, áverka og ótta brotaþola um heilsu barns í móðurkviði, náin tengsl milli aðila, vettvangur er heimili brotaþola, í fyrra skiptið er konan barnshafandi og í hitt skiptið eru börnin hennar vitni að ofbeldinu.“
Um refsiþynginguna sem tekin er fram í dóminum, segir Sigþrúður: „Í dómnum kemur fram að til refsiþyngingar komi að brotin beindust að sambýliskonu hans á sameiginlegu heimili þeirra, að hún var barnshafandi þegar fyrra brotið var framið og að seinna brotið framið í viðurvist barna þeirra. Hvað hefði dómurinn verið þungur ef þessir þættir hefðu ekki komið til heldur \"bara\" verið um að ræða tvær árásir sem skildu eftir líkamlega áverka og ótta? Klukkutími kannski?“
Kvennaathvarfið er oftar en ekki fullbókað vegna fórnarlamba ofbeldis. Heimilisofbeldi kemur þar ítrekað við sögu. Kvennaathvarfið hefur áður furðað sig á þeim mildum höndum sem dómstólar fara um ofbeldismenn í nánum samböndum, því dómurinn nú er ekki einsdæmi þótt mörgum blöskri hann.
Sigþrúður segir: „Þessi dómur rímar við dóm sem nýlega féll á Austurlandi, þar sem maður fær tveggja mánaða skilorðsbundinn dóm fyrir að ráðst á sambýliskonu sína, slá hana með þeim afleiðingum að hún hlaut kúlu á gagnauga, mar á kjálka, bólgu og mar á sköflung, mar og eymsli á úlnlið og bólgu og mar á fingur. Barnungar dætur konunnar voru vitni að árásinni. Sá maður bar við afbrýðisemi tengdri brotaþola, samkvæmt dómnum og fram kemur síðar að árásin hafi verið af \"litlu sem engu tilefni\". Er ekki hægt að segja að árás vegna afbrýðisemi sé tilefnislaus?“
Alvarleg skilaboð berist í dómi sem þessum:
„Það blasir við í þessum dómum að ofbeldi í nánum samböndum, ofbeldi gegn barnshafandi konum, ofbeldi á heimili brotaþola eða ofbeldi fyrir framan börn brotaþola séu léttvæg brot í augum dómara og það er áhyggjuefni,“ segir Sigþrúður við Hringbraut.
Refsirammi fyrir ofbeldisbrot af þessu tagi er 12 mánaða fangelsi. Lögmaður sem Hringbraut ræddi við segist hissa á að ekki hafi nema fjórðungur hans verið nýttur í þessu máli og það skilorðsbundið.
