Í heila öld hefur þessi hreyfing ekki verið í hraklegra ástandi en einmitt nú. Búin að týna sjálfri sér og reikar um án erindis eða áfangastaðar; huglaus, duglaus, hugmyndalaus, hugsjónalaus og hauslaus.
Þannig mælist Páli Magnússyni, þáttastjórnanda á Hringbraut og fyrrverandi útvarpsstjóra, en þessum syni eðalkratans Magnúsar Magnússonar, fyrrverandi bæjarstjóra í Eyjum, þingmanns og ráðherra Alþýðuflokksins á síðustu öld finnst vægast sagt illa komið fyrir hreyfingu jafnaðarmanna þegar 100 ár eru liðin frá stofnun Alþýðuflokksins.
Hann segir að eftir þriggja ára stjórnarandstöðu sé fylgi Samfylkingarinnar, \"þessarar misheppnuðu tilraunar til sameiningar jafnaðarmanna\" komið niður fyrir 10% og það taki því ekki tala um hinn \"jafnaðarmannaflokkinn\", en þau undur hafi gerst þar fyrir nokkrum misserum að fram hafi stigið flokksmaður, sem enginn vissi að gegndi neinni valdastöðu í flokknum, og rekið báða foringja hans og bjó til nýjan: \"Nýi foringinn átti að verða kona en reyndist vera karl,\" sem hafi lítið annað gert en að endurreisa rokkhljómsveit.
En aftur að \"stóra\" flokknum, skrifar Páll, flokknum sem meira að segja gafi klúðrað sínu helsta hjartans máli; umsókninni um aðild að Evrópusambandinu, sem sumir kölluðu einu eftirlifandi hugsjón hennar af 100 ára sögu: \"Flokkurinn og utanríkisráðherra hans töldu sig ekki þurfa neinn atbeina þjóðarinnar fyrir þessari umsókn, sem þó hefði verið auðfenginn á þeim tíma, heldur létu ómerkilega þingsályktunartillögu duga. Þannig leiddi utanríkisráðherrann einhverja ótrúlegustu sneypuför sem íslenskur ráðamaður hefur farið til útlanda,\" skrifar Páll og metur það svo að þetta verði ef til vill síðar talin mesta hrakför sem íslenskur utanríkisráðherra hefur sjálfviljugur farið.
Hann segir að þingmönnum flokksins, gömlum og nýgömlum, sé fyrirmunað að sjá eigin þátt í því að Samfylkingin er nú að niðurlotum komin - og þeirra hlutur geti varla orðið annar úr þessu en að veita henni nábjargirnar: \"Varaformaður flokksins virðist einn þingmanna hans fær um að komast að hinni einu rökréttu niðurstöðu: að hætta í pólitík.\" Aðrir þingmenn séu hins vegar að þrotum komnir í pólitík og flokkurinn þeirra þurfi að fara bæði í blóð - og mergskipti - en deyja ella: \"Í leiðinni ætti að taka aftur upp nafn Alþýðuflokksins; Samfylking er háðsyrði yfir þetta fyrirbæri eins og það er nú orðið.\"
Hann minnist pabba síns í greininni: \"Hann var það sem margir kölluðu þá eðalkrati en þeir sem voru lengst til vinstri á þeirri tíð kölluðu svoleiðis fólk hægrikrata. Það þykist ég vita að megi pabbi heitinn sig á annað borð hræra í gröf sinni þá liggur hann nú á grúfu yfir örlögum jafnaðarstefnunnar á Íslandi.\"
Grein Páls má lesa í heild sinni á pistlasvæði Hringbrautar.
