Þorsteinn Víglundsson, félags og húsnæðismálaráðherra segir að fyrirtæki innan Samtaka atvinnulífsins, þar sem hann var nýlega framkvæmdastjóri, séu ekki andsnúin því að setja jafnlaunavottun í lög.
Þorsteinn var í viðtali á Þjóðbraut í gær, fimmtudag.
Frumvarp um það er nú komið fram en samkvæmt því verða fyrirtæki með 25 eða fleiri starfsmenn skyldug til að fá jafnlaunavottun. Með því á að vinna gegn kynbundnum launamun og stuðla að jafnrétti kynjanna á vinnumarkaði. Þorsteinn segir þó að ekki séu allir sáttir.
„Vissulega hefur maður heyrt gagnrýnisraddir hvað þetta varðar. Og eins og þú bendir réttilega á þá hef ég sjálfur barist gegn íþyngjandi reglum stjórnvalda.“, segir Þorsteinn en hins vegar séu fjölmargar íþyngjandi reglur um starfsemi fyrirtækja sem teljast samfélagslega nauðsynlegar og jafnlaunavottun falli þar undir að hans mati.
Aðspurður hvort það sé á bætandi við núverandi kvaðir á fyrirtækin segir Þorsteinn að hér sé um að ræða jafn mikilvægt mál og t.d. öryggi á vinnustöðum: „Ég mundi snúa spurningunni við og segja af hverju ekki þegar kemur að kynbundnum launamun samanborið við til dæmis öryggi á vinnustöðum eða umhverfismál. Eru það eitthvað minni hagsmunir þegar við horfum upp afleiðingarnar af þessu sem eru 20 prósent lægri laun kvenna að jafnaði og 30 prósent lakari lífeyrisréttur kvenna?“
„Þarna eru auðvitað gríðarlega ríkir hagsmunir undir hjá launþegum og konum sérstaklega. Þess vegna tel ég að þetta sé alls ekki of íþyngjandi þegar þeir hagsmunir eru í húfi“, segir Þorsteinn.
„Og svo er líka rétt að hafa í huga að það hefur verið stórlega orðum aukið hversu íþyngjandi þetta raunverulega sé. Við erum að sjá að fyrirtæki sem er kannski með um fimmtíu starfsmenn sem við höfum rætt við og hafa farið í gegnum þetta ferli segja að kostnaðurinn við innleiðingu jafnlaunakerfis lá á bilinu ein og hálf til tvær og hálf milljón króna og svo þurfum við að staðfesta ferlið á þriggja ára fresti og það kostar kannski eitthvað fimm til sjö hundruð þúsund. Þetta eru algjörir smáaurar ef þú tekur bara heildarlaunagreiðslur slíkra fyrirtækja sem hlaupa kannski á tvö, þrjú hundruð milljón króna á ári hverju. Ég gef afskaplega lítið fyrir þau rök að þetta sé mjög íþyngjandi fyrir atvinnulífið“, segir Þorsteinn.
Hann bendir á að með auknu jafnrétti og gagnsæji í launabókhaldi aukist starfsánægja, framleiðni aukist og starfsmannavelta minnki. Ágóðinn sé alveg skýr.
