Það verður engin tæpitunga töluð í Ritstjóraþætti kvöldsins þar sem fyrrverandi ritstjórar Alþýðublaðsins og Tímans, þeir Jón Baldvin Hannibalsson og Jón Sigurðsson, sem báðir eiga að baki formennsku í flokkum sínum, þingmennsku og ráðherratign.
Jón Baldvin, sem fagnar blokkarmyndun Pírata, umbótamegin í íslenskri pólitík, hvar Viðreisn eigi líka að koma sér fyrir, dregur upp sterka mynd af því sem kosið verðum um á laugardag, breytt kerfi eða óbreytt - kosningarnar snúist eiginlega ekki um annað - og hvort hér eigi að festa í sessi tveggja þjóðabrot í landinu, úrvalsstéttina sem hafin sé yfir krónuna og almenning sem áfram verði píndur með vitavonlausu krónuhagkerfi og fái ekki að njóta auðlinda sinna.
Jón Sigurðsson tekur að mörgu leyti undir með nafna sínum, alltof margir þjóðfélagshópar beri minna úr býtum en þeir geti sætt sig við, jafnt unga fólkið sem það gamla og stjórnmálaöflin komi ekki til móts við almenning í nógu miklum mæli; það þýði til dæmis ekki að sýna batnandi afkomu ríkissjóðs öðru megin blaðsins á meðan hinum megin blasi við alger vanræksla í heilbrigðis- og menntakerfinu og þeim innviðum helstum sem eiga að taka við vaxandi straumi ferðafólks til Íslands.
Báðir svara þeir fyrir bága frammistöðu sinna flokka í aðdraganda kosninganna; Jón Sigurðsson segir uppgjörið innan Framsóknar alltof seint á ferðinni eftir verstu hugsanlegu fréttir af fyrrverandi foringja flokksins, en nafni hans Baldvin segir upphafið að niðurleið Samfylkingarinnar mega rekja til ákvörðunar Ingibjargar Sólrúnar að sænga með íhaldinu í aðdraganda hrunsins, en verkstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur, \"vinkonu minnar, bæði fyrr og síðar\" hafi svo reynst harla bágborin í vinstri stjórn síðasta tímabils þegar hún hafi þó unnið sitt þrekvirki við að þrífa upp skítinn eftir hrunverjana, en nauðsynlegar aðgerðir hafi á þeim tíma allar verið óvinsælar, eðli hrunsins samkvæmt.
Ritstjórarnir rifa kjaftinn klukkan 21:30 í kvöld.
